౧౫౦. ఓముక్కగుణఙ్గుణూపాహనానుజాననా

౨౪౭. అథ ఖో భగవా పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ రాజగహం పిణ్డాయ పావిసి, అఞ్ఞతరేన భిక్ఖునా పచ్ఛాసమణేన. అథ ఖో సో భిక్ఖు ఖఞ్జమానో భగవన్తం పిట్ఠితో పిట్ఠితో అనుబన్ధి. అద్దసా ఖో అఞ్ఞతరో ఉపాసకో గుణఙ్గుణూపాహనా ఆరోహిత్వా భగవన్తం దూరతోవ ఆగచ్ఛన్తం; దిస్వా ఉపాహనా ఆరోహిత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా యేన సో భిక్ఖు తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తం భిక్ఖుం అభివాదేత్వా ఏతదవోచ – ‘‘కిస్స, భన్తే, అయ్యో ఖఞ్జతీ’’తి? ‘‘పాదా మే, ఆవుసో, ఫలితా’’తి [ఫాలితాతి (క.)]. ‘‘హన్ద, భన్తే, ఉపాహనాయో’’తి. ‘‘అలం, ఆవుసో, పటిక్ఖిత్తా భగవతా గుణఙ్గుణూపాహనా’’తి. ‘‘గణ్హాహేతా, భిక్ఖు, ఉపాహనాయో’’తి. అథ ఖో భగవా ఏతస్మిం నిదానే ఏతస్మిం పకరణే ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, ఓముక్కం గుణఙ్గుణూపాహనం. న, భిక్ఖవే, నవా గుణఙ్గుణూపాహనా ధారేతబ్బా. యో ధారేయ్య, ఆపత్తి దుక్కటస్సా’’తి.

ఓముక్కగుణఙ్గుణూపాహనానుజాననా నిట్ఠితా.