౧౧౭. అధమ్మికకతికా

౨౦౫. తేన ఖో పన సమయేన సావత్థియా సఙ్ఘేన ఏవరూపా కతికా కతా హోతి – అన్తరావస్సం న పబ్బాజేతబ్బన్తి. విసాఖాయ మిగారమాతుయా నత్తా భిక్ఖూ ఉపసఙ్కమిత్వా పబ్బజ్జం యాచి. భిక్ఖూ ఏవమాహంసు – ‘‘సఙ్ఘేన ఖో, ఆవుసో, ఏవరూపా కతికా కతా ‘అన్తరావస్సం న పబ్బాజేతబ్బ’న్తి. ఆగమేహి, ఆవుసో, యావ భిక్ఖూ వస్సం వసన్తి. వస్సంవుట్ఠా పబ్బాజేస్సన్తీ’’తి. అథ ఖో తే భిక్ఖూ వస్సంవుట్ఠా విసాఖాయ మిగారమాతుయా నత్తారం ఏతదవోచుం – ‘‘ఏహి, దాని, ఆవుసో, పబ్బజాహీ’’తి. సో ఏవమాహ – ‘‘సచాహం, భన్తే, పబ్బజితో అస్సం, అభిరమేయ్యామహం [అభిరమేయ్యం చాహం (సీ.)]. న దానాహం, భన్తే, పబ్బజిస్సామీ’’తి. విసాఖా మిగారమాతా ఉజ్ఝాయతి ఖియ్యతి విపాచేతి – ‘‘కథఞ్హి నామ అయ్యా ఏవరూపం కతికం కరిస్సన్తి ‘న అన్తరావస్సం పబ్బాజేతబ్బ’న్తి. కం కాలం ధమ్మో న చరితబ్బో’’తి? అస్సోసుం ఖో భిక్ఖూ విసాఖాయ మిగారమాతుయా ఉజ్ఝాయన్తియా ఖియ్యన్తియా విపాచేన్తియా. అథ ఖో తే భిక్ఖూ భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. న, భిక్ఖవే, ఏవరూపా కతికా కాతబ్బా – ‘న అన్తరావస్సం పబ్బాజేతబ్బ’న్తి. యో కరేయ్య, ఆపత్తి దుక్కటస్సాతి.

అధమ్మికకతికా నిట్ఠితా.