౬౨. గబ్భవీసూపసమ్పదానుజాననా

౧౨౪. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా కుమారకస్సపో గబ్భవీసో ఉపసమ్పన్నో అహోసి. అథ ఖో ఆయస్మతో కుమారకస్సపస్స ఏతదహోసి – ‘‘భగవతా పఞ్ఞత్తం ‘న ఊనవీసతివస్సో పుగ్గలో ఉపసమ్పాదేతబ్బో’తి. అహఞ్చమ్హి గబ్భవీసో ఉపసమ్పన్నో. ఉపసమ్పన్నో ను ఖోమ్హి, నను ఖో ఉపసమ్పన్నో’’తి? భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. యం, భిక్ఖవే, మాతుకుచ్ఛిస్మిం పఠమం చిత్తం ఉప్పన్నం, పఠమం విఞ్ఞాణం పాతుభూతం, తదుపాదాయ సావస్స జాతి. అనుజానామి, భిక్ఖవే, గబ్భవీసం ఉపసమ్పాదేతున్తి.