౫౮. అలజ్జీనిస్సయవత్థూని

౧౨౦. తేన ఖో పన సమయేన ఛబ్బగ్గియా భిక్ఖూ అలజ్జీనం నిస్సయం దేన్తి. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. న, భిక్ఖవే, అలజ్జీనం నిస్సయో దాతబ్బో. యో దదేయ్య, ఆపత్తి దుక్కటస్సాతి.

తేన ఖో పన సమయేన భిక్ఖూ అలజ్జీనం నిస్సాయ వసన్తి. తేపి నచిరస్సేవ అలజ్జినో హోన్తి పాపకాభిక్ఖూ. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. న, భిక్ఖవే, అలజ్జీనం నిస్సాయ వత్థబ్బం. యో వసేయ్య, ఆపత్తి దుక్కటస్సాతి.

అథ ఖో భిక్ఖూనం ఏతదహోసి – ‘‘భగవతా పఞ్ఞత్తం ‘న అలజ్జీనం నిస్సయో దాతబ్బో, న అలజ్జీనం నిస్సాయ వత్థబ్బ’న్తి. కథం ను ఖో మయం జానేయ్యామ లజ్జిం వా అలజ్జిం వా’’తి? భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అనుజానామి, భిక్ఖవే, చతూహపఞ్చాహం ఆగమేతుం యావ భిక్ఖుసభాగతం జానామీతి.