౪౮. థేయ్యసంవాసకవత్థు

౧౧౦. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో పురాణకులపుత్తో ఖీణకోలఞ్ఞో సుఖుమాలో హోతి. అథ ఖో తస్స పురాణకులపుత్తస్స ఖీణకోలఞ్ఞస్స ఏతదహోసి – ‘‘అహం ఖో సుఖుమాలో, న పటిబలో అనధిగతం వా భోగం అధిగన్తుం, అధిగతం వా భోగం ఫాతిం కాతుం. కేన ను ఖో అహం ఉపాయేన సుఖఞ్చ జీవేయ్యం, న చ కిలమేయ్య’’న్తి? అథ ఖో తస్స పురాణకులపుత్తస్స ఖీణకోలఞ్ఞస్స ఏతదహోసి – ‘‘ఇమే ఖో సమణా సక్యపుత్తియా సుఖసీలా సుఖసమాచారా, సుభోజనాని భుఞ్జిత్వా నివాతేసు సయనేసు సయన్తి. యంనూనాహం సామం పత్తచీవరం పటియాదేత్వా కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా ఆరామం గన్త్వా భిక్ఖూహి సద్ధిం సంవసేయ్య’’న్తి. అథ ఖో సో పురాణకులపుత్తో ఖీణకోలఞ్ఞో సామం పత్తచీవరం పటియాదేత్వా కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా ఆరామం గన్త్వా భిక్ఖూ అభివాదేతి. భిక్ఖూ ఏవమాహంసు – ‘‘కతివస్సోసి త్వం, ఆవుసో’’తి? కిం ఏతం, ఆవుసో, కతివస్సో నామాతి? కో పన తే, ఆవుసో, ఉపజ్ఝాయోతి? కిం ఏతం, ఆవుసో, ఉపజ్ఝాయో నామాతి? భిక్ఖూ ఆయస్మన్తం ఉపాలిం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇఙ్ఘావుసో ఉపాలి, ఇమం పబ్బజితం అనుయుఞ్జాహీ’’తి. అథ ఖో సో పురాణకులపుత్తో ఖీణకోలఞ్ఞో ఆయస్మతా ఉపాలినా అనుయుఞ్జియమానో ఏతమత్థం ఆరోచేసి. ఆయస్మా ఉపాలి భిక్ఖూనం ఏతమత్థం ఆరోచేసి. భిక్ఖూ భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. థేయ్యసంవాసకో, భిక్ఖవే, అనుపసమ్పన్నో న ఉపసమ్పాదేతబ్బో, ఉపసమ్పన్నో నాసేతబ్బోతి. తిత్థియపక్కన్తకో, భిక్ఖవే, అనుపసమ్పన్నో న ఉపసమ్పాదేతబ్బో, ఉపసమ్పన్నో నాసేతబ్బోతి.