౧౦. వోహారకథావణ్ణనా

౩౪౭. విసయవిసయీసూతి రూపచక్ఖాదికే సన్ధాయాహ. తే హి రూపక్ఖన్ధపరియాపన్నత్తా ఏకన్తేన లోకియా. విసయస్సేవాతి సద్దస్సేవ. సో హి వోహరితబ్బతో వోహారకరణతాయ చ ‘‘వోహారో’’తి పాళియం వుత్తో. నత్థేత్థ కారణం విసయీనం విసయస్సపి ఆసవాదిఅనారమ్మణతాభావతో. అసిద్ధలోకుత్తరభావస్స ఏకన్తసాసవత్తా తస్స సద్దాయతనస్స యథా లోకుత్తరతా తవ మతేనాతి అధిప్పాయో.

పటిహఞ్ఞేయ్యాతి ఇదం పరికప్పవచనం. పరికప్పవచనఞ్చ అయాథావన్తి ఆహ ‘‘న హి…పే… అత్థీ’’తి. న హి జలం అనలన్తి పరికప్పితం దహతి పచతి వా. కిం లోకియేన ఞాణేన జానితబ్బతో లోకియో రూపాయతనాది వియ, ఉదాహు లోకుత్తరో పచ్చవేక్ఖియమానమగ్గాది వియాతి ఏవమేత్థ హేతుస్స అనేకన్తభావో వేదితబ్బో. తేనాహ ‘‘లోకియే లోకుత్తరే చ సమ్భవతో’’తి.

వోహారకథావణ్ణనా నిట్ఠితా.