౬. ఞాణకథావణ్ణనా

౮౭౬-౮౭౭. ‘‘ద్వాదసవత్థుకం ఞాణం లోకుత్తర’’న్తి ఏత్థ ద్వాదసవత్థుకస్స ఞాణస్స లోకుత్తరతా పతిట్ఠాపీయతీతి దస్సేన్తో పఠమవికప్పం వత్వా పున లోకుత్తరఞాణస్స ద్వాదసవత్థుకతా పతిట్ఠాపీయతీతి దస్సేతుం ‘‘తం వా…పే… అత్థో’’తి ఆహ. పరిఞ్ఞేయ్యన్తి ఏత్థ ఇతి-సద్దో ఆదిఅత్థో, పకారత్థో వా. తేన ‘‘పహాతబ్బ’’న్తి ఏవమాదిం సఙ్గణ్హాతి. పరిఞ్ఞాతన్తి ఏత్థాపి ఏసేవ నయో. ‘‘పరిఞ్ఞేయ్యం పరిఞ్ఞాత’’న్తిఆదినా పరిజాననాదికిరియాయ నిబ్బత్తేతబ్బతా నిబ్బత్తితతా చ దస్సితా, న నిబ్బత్తియమానతాతి. యేన పన సా హోతి, తం దస్సేతుం ‘‘సచ్చఞాణం పనా’’తిఆది వుత్తం. తత్థ సచ్చఞాణన్తి దుక్ఖాదిసచ్చసభావావబోధకం ఞాణం, యం సన్ధాయ ‘‘ఇదం దుక్ఖ’’న్తిఆది వుత్తం. మగ్గక్ఖణేపీతి అపి-సద్దేన తతో పుబ్బాపరభాగేపీతి దట్ఠబ్బం. పరిజాననాదికిచ్చసాధనవసేన హోతి అసమ్మోహతో విసయతో చాతి అధిప్పాయో.

ఞాణకథావణ్ణనా నిట్ఠితా.

వీసతిమవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.

చతుత్థో పణ్ణాసకో సమత్తో.