౯. పఠమసముగ్ఘాతసప్పాయసుత్తవణ్ణనా

౩౧. ఉపకారభూతా తదావహత్తా. తతోతి మఞ్ఞితాకారతో. తన్తి మఞ్ఞనావత్థుం. అఞ్ఞేనాకారేనాతి యథా మఞ్ఞతి అనిచ్చాదిఆకారతో, అఞ్ఞేన అనిచ్చాదినా ఆకారేన హోతి. అఞ్ఞథాభావం విపరిణామన్తి ఉప్పాదవయతాయ అఞ్ఞథాభావం జరాయ మరణేన చ ద్వేధా విపరిణామేతబ్బం. తం ఉపగమనేన అఞ్ఞథాభావీ, ఏవంభూతో హుత్వాపి జీరణభిజ్జనసభావేసు. భవేసు సత్తో లోకో ఉపరిపి భవంయేవ అభినన్దతి. హేట్ఠా గహితమేవ సఙ్కడ్ఢిత్వాతి ‘‘చక్ఖుం న మఞ్ఞతీ’’తిఆదినా హేట్ఠా గహితమేవ ఖన్ధధాతుఆయతనాతి ఖన్ధాదిపరియాయేన ఏకతో గహేత్వా పునపి మఞ్ఞనావత్థుం దస్సేతి. అవసానే ‘‘తతో తం హోతీ’’తి వుత్తపదేన సద్ధిం సబ్బవారేసు అట్ఠ అట్ఠ హోన్తీతి ‘‘అట్ఠచత్తాలీసాయ ఠానేసూ’’తి వుత్తం.

పఠమసముగ్ఘాతసప్పాయసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.