౮. కులఘరణీసుత్తవణ్ణనా

౨౨౮. ఓగాహప్పత్తోతి విస్సాసవసేన అనుప్పవేసం పత్తో. అఞ్ఞతరం కులన్తి తస్మిం కులే జాయమ్పతిం సన్ధాయ వదతి. ‘‘బహూపకారం మే ఏతం కులం చిరం సప్పాయాహారదానాదినా; తస్మా ఇధాహం అగ్గదక్ఖిణేయ్యో జాతో; ఇమేసంయేవ దేయ్యధమ్మపటిగ్గణ్హనేన పుఞ్ఞం వడ్ఢేస్సామీ’’తి చిన్తేసి. తేనాహ ‘‘అఞ్ఞత్థ గన్త్వా కిం కరిస్సామీ’’తిఆది. సాతి దేవతా. ఉభోపేతేతి తం భిక్ఖుఞ్చ ఘరణిఞ్చ సన్ధాయ వదతి. పటిగాధప్పత్తాతి పటిగాధం పత్తా అఞ్ఞమఞ్ఞస్మిం పతిట్ఠితవిస్సాసేన.

విస్సమప్పత్తివసేన సన్తిట్ఠన్తి ఏత్థాతి సణ్ఠానం, విస్సమనట్ఠానం. సమాగన్త్వాతి సన్నిపతిత్వా. పటిఞ్ఞూదాహరణేహి మన్తయతీతి మన్తనం, ఞాపకం కారణం. పటిలోమసద్దాతి పటిలోమభావేన పతితత్తా అసచ్చవిభావనా పటికూలసద్దా. తేన కారణేనాతి తేన కారణపటిరూపకేన మిచ్ఛావచనేన. న మఙ్కుహోతబ్బం అకారకభావతో. సద్దేన పరితస్సతీతి పరేహి అత్తని పయుత్తమిచ్ఛాసద్దమత్తేన పరితస్సనసీలో. వతం న సమ్పజ్జతీతి యథాసమాదిన్నవతం లహుచిత్తతాయ న పారిపూరిం గచ్ఛతి. సమ్పన్నవతోతి పరిపుణ్ణసీలాదివతగుణో

కులఘరణీసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.