౩. కస్సపగోత్తసుత్తవణ్ణనా

౨౨౩. ఛేతన్తి మిగానం జీవితం ఛేతం. తేనాహ ‘‘మిగలుద్దక’’న్తి. రోహితమిగన్తి లోహితవణ్ణం ఖుద్దకమిగం, ‘‘మహారోహితమిగ’’న్తి కేచి. సత్థు సన్తికే కమ్మట్ఠానం గహేత్వా తస్స జనపదస్స సులభభిక్ఖతాయ తత్థ గన్త్వా విహరతీతి ఇమమత్థం సన్ధాయ ‘‘పఠమసుత్తే వుత్తనయేనేవా’’తి వుత్తం. అయం పన థేరో పఞ్చాభిఞ్ఞో విపస్సనాకమ్మికో. ఠత్వాతి పదానుబన్ధనవసేన గమనం ఉపచ్ఛిన్దిత్వా థేరస్స ఆసన్నట్ఠానే ఠత్వా. తస్స వచనం సోతుం ఆరద్ధో. అఙ్గుట్ఠకం జాలాపేసీతి అధిట్ఠానబలేన దణ్డదీపికం వియ అత్తనో అఙ్గుట్ఠకం జాలాపేసి. అక్ఖీహిపి పస్సతి అఙ్గుట్ఠకం జాలమానం. కణ్ణేహిపి సుణాతి తేన వుచ్చమానం ధమ్మం ఏకదేసేన. చిత్తం పనస్స ధావతీతి సమ్బన్ధో. ఏతస్సపీతి లుద్దకస్సపి.

అప్పపఞ్ఞన్తి ఏత్థ అప్ప-సద్దో ‘‘అప్పహరితే’’తిఆదీసు వియ అభావత్థోతి ఆహ ‘‘నిప్పఞ్ఞ’’న్తి. కారణజాననసమత్థేనాతి ఇమినా కారణేన సత్తానం సుఖం, ఇమినా దుక్ఖన్తి ఏవం సమాచరమానేన కారణం జానితుం సమత్థేన కమ్మస్సకతఞాణసమ్పయుత్తచిత్తేనాతి అత్థో. సుణాతీతి కేవలం సవనమత్తవసేన సుణాతి, న తదత్థవసేన. తేనాహ ‘‘అత్థమస్స న జానాతీ’’తి. కారణరూపానీతి సభావకారణాని. కిం మే ఇమినాతి? ‘‘ఇదం పపఞ్చ’’న్తి పహాయ. వీరియం పగ్గయ్హాతి చతుబ్బిధం సమ్మప్పధానం వీరియం పగ్గణ్హిత్వా.

కస్సపగోత్తసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.