౧౦. సజ్ఝాయసుత్తవణ్ణనా

౨౩౦. నిస్సరణపరియత్తివసేనాతి అద్ధా ఇమం పరియత్తిం నిస్సాయ వట్టదుక్ఖతో నిస్సరితుం లబ్భాతి ఏవం నిస్సరణపరియత్తివసేన. సజ్ఝాయనతోతి విముత్తాయతనసీసే ఠత్వా సజ్ఝాయనతో. ఇదాని తస్స నిస్సరణపరియత్తివసేన సజ్ఝాయనకరణం, పటిపత్తివసేన వత్తపటివత్తకరణం, విపస్సనాభావనఞ్చ దస్సేతుం ‘‘సో కిరా’’తిఆది వుత్తం. అరహత్తం పత్తదివసే పటిపత్తికిత్తనాయ పురిమదివసేసుపి తథా పటిపజ్జి, విపస్సనం పన ఉస్సుక్కాపేతుం నాసక్ఖీతి దస్సేతి. కాలం అతివత్తేతీతి ఇదం ‘‘సఙ్కసాయతీ’’తి పదస్స అత్థవచనం. థేరస్సాతి సజ్ఝాయకత్థేరస్స.

ధమ్మపదానీతి సీలాదిధమ్మక్ఖన్ధదీపకాని పదాని. తేనాహ ‘‘సబ్బమ్పి బుద్ధవచనం అధిప్పేత’’న్తి. న గణ్హాసి ఉద్దేసన్తి అధిప్పాయో. పాళియం ‘‘భిక్ఖూహి సంవసన్తో’’తి ఇమినా తేసం ధమ్మస్సవనత్థాయపి ధమ్మో పరియాపుణితబ్బోతి దస్సేతి. విరజ్జతి ఏతేనాతి విరాగో, అరియమగ్గో. జానిత్వాతి పరిఞ్ఞాభిసమయవసేన దిట్ఠసుతాదిం యాథావతో జానిత్వా పటివిజ్ఝిత్వా. విస్సజ్జనన్తి పహానం. న బుద్ధవచనస్స విస్సజ్జనం. భణ్డాగారికపరియత్తియాపి అనుఞ్ఞాతత్తా పగేవ నిస్సరణత్థాయ, తత్థ పన మత్తా జానితబ్బాతి దస్సేన్తో ‘‘ఏత్తావతా’’తిఆదిమాహ.

సజ్ఝాయసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.