౯. కోణ్డఞ్ఞసుత్తవణ్ణనా

౨౧౭. ఏవంగహితనామోతి ‘‘అఞ్ఞాసి వత, భో, కోణ్డఞ్ఞో’’తి సత్థు వచనం నిస్సాయ భిక్ఖూహి అఞ్ఞేహి కోణ్డఞ్ఞనామకేహి విసేసనత్థం ఏవంగహితనామో. ద్వాదసన్నం సంవచ్ఛరానం వసేన చిరస్సం. ఛద్దన్తభవనేతి ఛద్దన్తనాగరాజభవనట్ఠానే. పఞ్ఞవా మహాసావకో రత్తఞ్ఞుతాయ. ‘‘దససహస్సచక్కవాళే దేవమనుస్సానన్తి దససహస్సచక్కవాళే దేవానం, ఇమస్మిం చక్కవాళే దేవమనుస్సానఞ్చాతి ఏవం దససహస్సచక్కవాళే దేవమనుస్సాన’’న్తి వదన్తి. అగ్గన్తిఆదితో. తత్థాతి మన్దాకినితీరే.

వస్సగ్గేనాతి వస్సపటిపాటియా. తన్తి అఞ్ఞాసికోణ్డఞ్ఞత్థేరం. మహాబ్రహ్మానం వియ లోకియమనుస్సా హరాయన్తి. పామోక్ఖభూతో ఆయస్మా థేరో అన్తరన్తరా తత్థ తత్థ జనపదే వసిత్వా తదనుక్కమేన మన్దాకినితీరం ఉపగతో, తస్మా వుత్తం – ‘‘ఇచ్ఛామహం, భన్తే, జనపదే వసితు’’న్తి.

ఆనుభావసమ్పన్నా దిబ్బాయుకా తే హత్థినాగాతి వుత్తం ‘‘పుబ్బే పచ్చేకబుద్ధానం పారిచరియాయ కతపరిచయా’’తి. థేరస్స సఞ్చరణట్ఠానే ఆవరణసాఖా హరిత్వా అపనేత్వా. ముఖోదకఞ్చేవ దన్తకట్ఠఞ్చ ఠపేతీతి సళలదేవదారుకట్ఠాదీని అఞ్ఞమఞ్ఞం ఘంసిత్వా అగ్గిం నిబ్బత్తేత్వా జాలేత్వా తత్థ పాసాణఖణ్డాని తాపేత్వా తాని దణ్డకేహి వట్టేత్వా తళాకాసు ఉదకసోణ్డీసు ఖిపిత్వా ఉదకస్స తత్తభావం ఞత్వా నాగలతాదన్తకట్ఠం ఉపనేన్తో ముఖోదకఞ్చ ఠపేతి. వత్తం కరోతీతి అన్తోకుటియా బహి చ పముఖేపి అఙ్గణేపి సాఖాభఙ్గేహి సమ్మజ్జన్తో వక్ఖమాననయేన ఆహారం ఉపనేన్తో వత్తం కరోతి.

పతిట్ఠప్పమాణేతి కటిప్పమాణే, అయమేవ వా పాఠో తావ మహన్తమేవాతి యావ మహన్తం సేతపదుమవనం, తావ మహన్తమేవ. ఏసేవ నయో రత్తకుముదవనాదీసు. ఖాదన్తా మనుస్సా. పక్కపయోఘనికా వియాతి సుపక్కపయోఘనం వియ. ఘనభావేన పన పక్ఖిత్తఖుద్దమధు వియ హోతి. తేనాహ ‘‘ఏతం పోక్ఖరమధు నామా’’తి. ముళాలన్తి సేతపదుమానం మూలం. భిసన్తి తేసంయేవ కన్దం. ఏకస్మిం పబ్బేతి ఏకేకస్మిం పబ్బన్తరే. పాదఘటకన్తి దోణస్స చతుభాగో సణ్ఠానతో ఖుద్దకో, తస్మా పాదఘటకప్పమాణన్తి తుమ్బమత్తం. సోణ్డిఆవాటేతి ఖుద్దకసోణ్డియో చేవ ఖుద్దకఆవాటే చ.

ఏతం భోజనన్తి యథావుత్తం నిరుదకపాయసభోజనం. కేచి సఞ్జానన్తి యే థేరా వుడ్ఢతరా. కేచి న సఞ్జానన్తి యే నవా అచిరపబ్బజితా.

బుద్ధానుబుద్ధోతి బుద్ధస్స అనుబుద్ధో. బాళ్హవీరియోతి చతున్నం సమ్మప్పధానానం వసేన చిరనిచితవీరియో. తిణ్ణం వివేకానన్తి కాయచిత్తఉపధివివేకానం లాభీతి యోజనా. చతస్సో వదతి వఙ్గీసత్థేరో సయంపటిభానం, న సేసాభిఞ్ఞానం అభావతోతి ఆహ ‘‘ఇతరా’’తిఆది. పరిసా సన్నిసీది నిస్సద్దభావేన తుణ్హీ అహోసీతి అత్థో. అనుజానాపేసీతి పఠమం అత్తనా ఞాతం ఉపట్ఠితం అత్తనో పరినిబ్బానకాలం అను పచ్ఛా సత్థారం జానాపేసీతి ఏవం ఏత్థ అత్థో దట్ఠబ్బో.

తన్తి ఆసాళ్హిపుణ్ణమాయ ఇసిపతనే యం దస్సనం, యం వా దుక్కరచరియాయం తుమ్హాకం ఉపట్ఠానం ఆదితో దస్సనం, తం, భన్తే, పఠమదస్సనం. ఓనతవినతాతి హేట్ఠా ఉపరి చ ఓనతా వినతా. కమ్పేత్వాతి థోకం చాలేత్వా దస్సనత్థం ఏకనిన్నాదో తేసం హత్థినాగానఞ్చేవ నాగయక్ఖకుమ్భణ్డానం దేవతానఞ్చ సద్దేన. బ్రహ్మానో దేవానం అదంసూతి సమ్బన్ధో.

సజ్ఝాయమకంసు పసాదనీయేసు పసాదవసేన సన్నిపతితపరిసాయ పసాదజననత్థం భగవతి నిక్ఖమిత్వాతి భగవతి గన్ధకుటితో నిక్ఖమిత్వా. ధరతియేవాతి అదుట్ఠతం పత్వా తిట్ఠతేవ.

కోణ్డఞ్ఞసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.