౫. జన్తుసుత్తవణ్ణనా

౧౦౬. యే వినయే అపకతఞ్ఞునో సంకిలేసికేసు వోదానియేసు ధమ్మేసు న కుసలా యం కిఞ్చి న కారినో విప్పటిసారబహులా. తేసం అనుప్పన్నఞ్చ ఉద్ధచ్చం ఉప్పజ్జతి, ఉప్పన్నఞ్చ భియ్యోభావం వేపుల్లం ఆపజ్జతీతి ఆహ ‘‘అకప్పియే కప్పియసఞ్ఞితాయ…పే… ఉద్ధచ్చపకతికా’’తి. సారాభావేన తుచ్ఛత్తా చ నళో వియాతి నళో, మానోతి ఆహ ‘‘ఉన్నళాతి ఉగ్గతనళా’’తి. తేనాహ ‘‘ఉట్ఠితతుచ్ఛమానా’’తి. మానో హి సేయ్యస్స సేయ్యోతి సదిసోతి చ పవత్తియా విసేసతో తుచ్ఛో. చాపల్లేనాతి చపలభావేన, తణ్హాలోలుప్పేనాతి అత్థో. ముఖఖరాతి ముఖేన ఫరుసా, ఫరుసవాదినోతి అత్థో. వికిణ్ణవాచాతి విసటవచనా, సమ్ఫప్పలాపతాయ అపరియన్తవచనా. తేనాహ ‘‘అసంయతవచనా’’తిఆది. చణ్డసోతే బద్ధనావాసదిసాతి ఏతేన అనవట్ఠితకిరియతం దస్సేతి. యేన సమన్నాగతా సత్తా ఏకస్మిం ఠానే ఠాతుం వా నిసీదితుం వా న సక్కోన్తి, ఇతో చితో చ విచరన్తి. అనవట్ఠితచిత్తాతి ఏకస్మిం ఆరమ్మణే న అవట్ఠితచిత్తా. వివటఇన్ద్రియాతి అసంవుతచక్ఖాదిఇన్ద్రియా.

గుణకథాయ సద్ధిం కథియమానో నిగ్గుణస్స అగుణో పాకటో హోతి జాతిమణిసమీపే ఠితస్స వియ కాచమణినో దోసో. సుఖజీవినోతి సుఖే ఠితా. యథా దాయకానం సుభరం హోతి, ఏవం సుఖేన అకిచ్ఛేన పవత్తజీవికా. తేనాహ ‘‘పుబ్బే భిక్ఖూ’’తిఆది.

అత్తనో రుచివసేన గామకిచ్చం నేతీతి గామణి, తే పన హీళేన్తో వదతి ‘‘గామణికా’’తి. విస్సజ్జేత్వాతి సతివోస్సగ్గవసేన విస్సజ్జేత్వా కిలేసముచ్ఛాయాతి మహిచ్ఛాసఙ్ఖాతాయ తణ్హాముచ్ఛాయ. సీలవన్తానంయేవ హి దుప్పటిపత్తిం సన్ధాయ దేవపుత్తో వదతి. వత్తబ్బయుత్తకేయేవాతి ఓవాదేన మయా అనుగ్గహేతబ్బమేవ. ఛడ్డితకాతి పరిచ్చత్తా ఆచరియుపజ్ఝాయాదీహి. తతో ఏవ అనాథా అప్పతిట్ఠా. పేతాతి విగతజీవితా మతా. యథా పేతా, తథేవ హోన్తి అత్తహితాసమత్థతాయ విఞ్ఞూనం జిగుచ్ఛితబ్బతాయ చ.

జన్తుసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.