౫. భీతాసుత్తవణ్ణనా

౭౫. కిం సూధ భీతాతి ఏత్థ సు-ఇధాతి నిపాతమత్తన్తి ఆహ ‘‘కిం భీతా’’తి? మగ్గో చ నేకాయతనప్పవుత్తోతి అనేకకారణం నానావిధాధిగమోకాసం కత్వా పవుత్తో కథితో. తేనాహ ‘‘అట్ఠతింసారమ్మణవసేనా’’తిఆది. ఏవం సన్తేతి ఏవం సబ్బసాధారణానేకాయతనేహి నిబ్బానగామిమగ్గస్స తుమ్హేహి పవేదితత్తా లబ్భమానే ఖేమే మగ్గే కిం భీతాయం జనతా ఉప్పథభూతా విపరీతదిట్ఠితో గణ్హీతి అత్థో? ఏవం దేవతా యథిచ్ఛాయ పురిమద్ధేన అత్తనా యథాచిన్తితమత్థం సత్థు పవేదితా, పచ్ఛిమద్ధేన అత్తనో సంసయం పుచ్ఛతి. బహుపఞ్ఞాతి పుథుపఞ్ఞ. ఉస్సన్నపఞ్ఞాతి అధికపఞ్ఞా. ఠపేత్వాతి సంయమేత్వా. సంవిభాగీతి ఆహారపరిభోగే సమ్మదేవ విభజనసీలో. తేనాహ ‘‘అచ్ఛరాయా’’తిఆది. వుత్తత్థమేవ హేట్ఠా.

మనేనాతి మనోగహణేన. పుబ్బసుద్ధిఅఙ్గన్తి పుబ్బభాగసుద్ధిభూతం అఙ్గం. చతూసూతి వుత్తఅఙ్గపరియాపన్నం. యఞ్ఞఉపక్ఖరోతి దానస్స సాధనం. ఏతేసు ధమ్మేసూతి ఏతేసు సద్ధాదిగుణేసు. యథా హి సద్ధో పచ్చయం పచ్చుపట్ఠపేత్వా వత్థుపరిచ్చాగస్స విసేసపచ్చయో కమ్మఫలస్స పరలోకస్స చ పచ్చక్ఖతో వియ పత్తియాయనతో, ఏవం ముదుహదయో. ముదుహదయో హి అనుదయం పత్వా యం కిఞ్చి అత్తనో సన్తకం పరేసం దేతి. యో చ సంవిభాగసీలో, సో అప్పకస్మిమ్పి అత్తనో సన్తకే పరేహి సాధారణభోగీ హోతి. వదఞ్ఞూ వదానియతాయ యాగినోవ యుత్తం యుత్తకాలం ఞత్వా అత్థికానం మనోరథం పూరేతీతి వుత్తం ‘‘ఇతి…పే… చతూసూతి ఆహా’’తి.

వాచన్తిఆదీని తీణి అఙ్గాని తివిధసీలసమ్పత్తిదీపనతో. సమ్పన్నసీలో హి పరలోకం న భాసేయ్య. సద్ధో ఏకం అఙ్గం పయోగాసయసుద్ధిదీపనతో. సుద్ధాసయస్స సమ్మాపయోగే ఠితస్స కథం పరలోకతో భయన్తి. దుకవసేన చతురఙ్గయోజనా దుకనయో. ఏతేసు చతూసు ధమ్మేసు ఠితోతి ఏతేసు యథావుత్తదుకసఙ్గహేసు చతూసు గుణేసు పతిట్ఠితో.

భీతాసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.