౧౮. ఆచరియవత్తకథా

౭౫. కిన్తాయన్తి ఏత్థ ఏకారలోపవసేన సన్ధి హోతీతి ఆహ ‘‘కింతే అయ’’న్తి. ‘‘ఓవదితబ్బోతి’’ఇమినా ఓవదియోతి ఏత్థ ణ్యపచ్చయస్స కమ్మత్థం దస్సేతి. ‘‘తదత్థాయా’’తి ఇమినా ‘‘యదిదం గణబన్ధిక’’న్తి ఉత్తరవాక్యే యంసద్దం దిస్వా పుబ్బవాక్యే తంసద్దం ఞాపేతి, తస్స బాహుల్లస్స అత్థాయాతి అత్థో.

౭౬. సోతి పసూరో పరిబ్బాజకో. తేనాతి ఉదాయిత్థేరేన. సహధమ్మికన్తి సహ ధమ్మేన కారణేన. బ్యత్తో తావ పుబ్బే వుత్తలక్ఖణో హోతు, పటిబలో పన కథం ఞాతబ్బోతి ఆహ ‘‘యో పనా’’తిఆది. యో పన సక్కోతీతి సమ్బన్ధో. చాతి సచ్చం. ఏతన్తి పటిబలత్తం, ‘‘పఞ్చహి…పే… వినేతు’’న్తివచనం వా.

౭౭. తిత్థియపక్ఖసఙ్కన్తేసూతి తిత్థియసఙ్ఖాతం సాసనస్స పటిపక్ఖం సఙ్కమన్తేసు. ఆచారసమాచారసిక్ఖాపనకన్తి అతివియ చరితబ్బం ఆభిసమాచారికసీలం సిక్ఖాపనకం. ఇమినా ఆచారం సిక్ఖాపేతీతి ఆచరియోతి వచనత్థం దస్సేతి. నామమత్తమేవాతి ‘‘ఆచరియో’’తి వా ‘‘అన్తేవాసికో’’తి వా నామమత్తమేవ. నానన్తి ఉపజ్ఝాయతో వా సద్ధివిహారికతో వా నానం.