౪-౫. దిసాలోచన-అఙ్కుసనయద్వయవణ్ణనా

ఇమేసం పన తిణ్ణం అత్థనయానం సిద్ధియా వోహారేన నయద్వయం సిద్ధమేవ హోతి. తథా హి అత్థనయానం దిసాభూతధమ్మానం సమాలోచనం దిసాలోచనం, తేసం సమానయనం అఙ్కుసోతి పఞ్చపి నయా నియుత్తాతి వేదితబ్బా.

పఞ్చవిధనయవణ్ణనా నిట్ఠితా.

సాసనపట్ఠానవణ్ణనా

ఇదఞ్చ సుత్తం సోళసవిధే సుత్తన్తపట్ఠానే సంకిలేసనిబ్బేధాసేక్ఖభాగియం, సబ్బభాగియమేవ వా ‘‘సబ్బధమ్మమూలపరియాయ’’న్తి ఏత్థ సబ్బధమ్మగ్గహణేన లోకియకుసలానమ్పి సఙ్గహితత్తా. అట్ఠవీసతివిధేన పన సుత్తన్తపట్ఠానే లోకియలోకుత్తరసబ్బధమ్మాధిట్ఠానం ఞాణఞేయ్యం దస్సనభావనం సకవచనం విస్సజ్జనీయం కుసలాకుసలం అనుఞ్ఞాతం పటిక్ఖిత్తం చాతి వేదితబ్బం.

నేత్తినయవణ్ణనా నిట్ఠితా.

మూలపరియాయసుత్తవణ్ణనాయ లీనత్థప్పకాసనా సమత్తా.