౧౦. వేవచనహారవణ్ణనా

‘‘సబ్బధమ్మా సకలధమ్మా అనవసేసధమ్మా’’తి పరియాయవచనం, ‘‘మూలపరియాయం మూలకారణం అసాధారణహేతు’’న్తి పరియాయవచనం, ‘‘మూలపరియాయన్తి వా మూలదేసనం కారణతథన’’న్తి పరియాయవచనం, ‘‘వో తుమ్హాకం తుమ్హ’’న్తి పరియాయవచనం, ‘‘భిక్ఖవే, సమణా తపస్సినో’’తి పరియాయవచనం, ‘‘దేసేస్సామీ కథేస్సామీ పఞ్ఞపేస్సామీ’’తి పరియాయవచనం, ‘‘సుణాథ సోతం ఓదహథ సోతద్వారానుసారేన ఉపధారేథా’’తి పరియాయవచనం, ‘‘సాధుకం సమ్మా సక్కచ్చ’’న్తి పరియాయవచనం, ‘‘మనసి కరోథ చిత్తే ఠపేథ సమన్నాహరథా’’తి పరియాయవచనం, ‘‘భాసిస్సామి బ్యత్తం కథేస్సామి విభజిస్సామీ’’తి పరియాయవచనం, ‘‘ఏవం, భన్తే, సాధు సుట్ఠు భన్తే’’తి పరియాయవచనం, ‘‘పచ్చస్సోసుం సమ్పటిచ్ఛింసు సమ్పటిగ్గహేసు’’న్తి పరియాయవచనం. ఇమినా నయేన సబ్బపదేసు వేవచనం వత్తబ్బన్తి. అయం వేవచనో హారో.