౧. ఉస్సయవాదికాసిక్ఖాపదవణ్ణనా

సఙ్ఘాదిసేసేసు పఠమే ఉస్సయవాదికాతి మానుస్సయవసేన కోధుస్సయవసేన అడ్డకరణత్థాయ వినిచ్ఛయమహామత్తానం సన్తికే వివదమానా. గహపతినా వాతిఆదీహి ఠపేత్వా పఞ్చ సహధమ్మికే అవసేసా గహట్ఠపబ్బజితా సఙ్గహితా. అయం భిక్ఖునీ పఠమాపత్తికన్తి ఆదిమ్హి పఠమం ఆపత్తి ఏతస్సాతి పఠమాపత్తికో, వీతిక్కమక్ఖణేయేవ ఆపజ్జితబ్బోతి అత్థో, తం పఠమాపత్తికం. ఆపన్నాతి అడ్డపరియోసానే ఆపన్నా. భిక్ఖునిం సఙ్ఘతో నిస్సారేతీతి నిస్సారణీయో, తం నిస్సారణీయం. సఙ్ఘాదిసేసన్తి ఏవంనామకం.

సావత్థియం థుల్లనన్దం ఆరబ్భ ఉస్సయవాదికవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, సాణత్తికం, ‘‘అడ్డం కరిస్సామీ’’తి యంకిఞ్చి దుతియికం వా సక్ఖిం వా సహాయం వా పరియేసన్తియా పరియేసనే దుక్కటం, యత్థ ఠితాయ ‘‘అడ్డం కాతుం గచ్ఛామీ’’తి చిత్తం ఉప్పజ్జతి, తతో పట్ఠాయ గచ్ఛన్తియా పదే పదే దుక్కటం, యత్థకత్థచి అన్తమసో భిక్ఖునుపస్సయం ఆగతేపి వోహారికే దిస్వా అత్తనో కథం ఆరోచేన్తియా దుక్కటం. ఇతరేన అత్తనో కథాయ ఆరోచితాయ భిక్ఖునియా థుల్లచ్చయం, పఠమం ఇతరేన పచ్ఛా భిక్ఖునియా ఆరోచనేపి ఏసేవ నయో. సచే పన భిక్ఖునీ తం వదతి ‘‘మమ చ తవ చ కథం త్వంయేవ ఆరోచేహీ’’తి, సో అత్తనో వా కథం పఠమం ఆరోచేతు, తస్సా వా, పఠమారోచనే భిక్ఖునియా దుక్కటం, దుతియే థుల్లచ్చయం, తేన ఏవం వుత్తాయ భిక్ఖునియా ఆరోచనేపి ఏసేవ నయో. సచే పన భిక్ఖునీ అఞ్ఞేన కథాపేతి, తత్రాపి ఏసేవ నయో. యథా వా తథా వా హి ఆరోచియమానే పఠమారోచనే భిక్ఖునియా దుక్కటం, దుతియే థుల్లచ్చయం. ఉభిన్నం పన కథం సుత్వా వోహారికేహి వినిచ్ఛయే కతే అడ్డపరియోసానం నామ హోతి, తస్మిం అడ్డపరియోసానే భిక్ఖునియా జయేపి పరాజయేపి సఙ్ఘాదిసేసో.

యా పన పచ్చత్థికమనుస్సేహి దూతం వా పహిణిత్వా, సయం వా ఆగన్త్వా ‘‘ఏహి, అయ్యే’’తి ఆకడ్ఢియమానా గచ్ఛతి, యా వా ఉపస్సయే అఞ్ఞేహి కతం అనాచారం అనోదిస్స ఆచిక్ఖన్తీ రక్ఖం యాచతి, యాయ చ కిఞ్చి అవుత్తా వోహారికా అఞ్ఞతో సుత్వా సయమేవ అడ్డం పరియోసాపేన్తి, తస్సా, ఉమ్మత్తికాదీనఞ్చ అనాపత్తి. అఞ్ఞేహి అనాకడ్ఢితాయ అడ్డకరణం, అడ్డపరియోసానన్తి ఇమానేత్థ ద్వే అఙ్గాని. సముట్ఠానాదీని పఠమకథినసదిసాని, ఇదం పన కిరియమేవాతి.

ఉస్సయవాదికాసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.