(౯.) నవకనిద్దేసవణ్ణనా

౯౬౦. దసమస్స అవుత్తత్తా ‘‘సత్తేసు ఉప్పత్తివసేనేవ కథితానీ’’తి వుత్తం.

౯౬౩. సుఖవినిచ్ఛయన్తి సేవితబ్బాసేవితబ్బసుఖసన్నిట్ఠానన్తి అత్థో. అజ్ఝత్తం సుఖన్తి సేవితబ్బం నేక్ఖమ్మసుఖం. వినిచ్ఛయాతి ద్వే వినిచ్ఛయాతి ఇదం –

‘‘సాతం అసాతన్తి యమాహు లోకే,

తమూపనిస్సాయ పహోతి ఛన్దో;

రూపేసు దిస్వా విభవం భవఞ్చ,

వినిచ్ఛయం కుబ్బతి జన్తు లోకే’’తి. (సు. ని. ౮౭౩; మహాని. ౧౦౨) –

ఏతస్స నిద్దేసే వుత్తం.

ఇధ వినిచ్ఛయోతి వుత్తోతి ఇమిస్సా విభఙ్గపాళియా యో ఛన్దరాగస్స పచ్చయసభావేన వినిచ్ఛయ-సద్దేన వుత్తో, సక్కపఞ్హేపి (దీ. ని. ౨.౩౫౭) ఛన్దస్స నిదానభావేన వితక్క-సద్దేన సో ఏవ ఆగతోతి ఏవం వితక్కస్స వినిచ్ఛయభావం తస్సేవ ఇధ గహితతఞ్చ దస్సేతి. బలవసన్నిట్ఠానన్తి బలవతియా తణ్హాయ ఆరమ్మణస్స నిట్ఠపేత్వా గహణం.

౯౬౪. సతిపి అఞ్ఞేసఞ్చ సఙ్ఖతభావే అహన్తి అస్మీతి చ సాతిసయా మానస్స సఙ్ఖతతాతి కత్వా ‘‘సఙ్ఖత’’న్తి మానో వుత్తో. సేయ్యాదివసేన ‘‘అహమస్మీ’’తి అత్తనో సఙ్ఖరణం వా సఙ్ఖతం. ఏత్థ ‘‘భవిస్సన్తీ’’తిఆదికా పవత్తి తణ్హాదిట్ఠీనం విసేసవతీతి తాసమ్పి ఇఞ్జితాదిభావో వుత్తో.

నవకనిద్దేసవణ్ణనా నిట్ఠితా.