(౪.) చతుక్కనిద్దేసవణ్ణనా

౯౩౯. ఇతీతి నిదస్సనే నిపాతోతి ఏవం-సద్దేన సమానత్థోతి దస్సేతి. భవాభవహేతూతిపీతి ఏత్థ భవన్తి జాయన్తి ఏతేనాతి భవో, సప్పిఆదిభేసజ్జం. భవో ఏవ పణీతతరో అభివుద్ధో అభవో. భావనారామతాఅరియవంసప్పహేయ్యత్తా వా పురిమతణ్హాత్తయవజ్జా సబ్బా తణ్హా ‘‘భవాభవహేతు ఉప్పజ్జతీ’’తి వుత్తాతి వేదితబ్బా.

ఏతాయాతి ఛన్దాదిఅగతియా. న గచ్ఛన్తీతి న పవత్తన్తి, తం తం కిరియం న కరోన్తీతి అత్థో. ఇమినాతి ఛన్దాదినా అగతిగమనేన. ఛన్దాదీసు యేన నిన్నో, తేన గమనం యథానిన్నగమనం.

‘‘రాజా’’తిఆదినా రాజాదినిమిత్తో వియ ఊమిఆదినిమిత్తో చిత్తుత్రాసో ఊమిఆదిభయం, ‘‘ఊమిభయన్తి ఖో, భిక్ఖవే, కోధుపాయాసస్సేతం అధివచన’’న్తిఆదివచనతో (మ. ని. ౨.౧౬౨; అ. ని. ౪.౧౨౨; ఇతివు. ౧౦౯) కోధుపాయాసఓదరికత్తపఞ్చకామగుణమాతుగామా వా. తత్థ పఞ్చకామగుణమాతుగామగ్గహణేన తన్నిస్సితఛన్దరాగగ్గహణం వేదితబ్బం, ఓదరికత్తఞ్చ లోభోవ. ఉక్ఖేపనీయాదికమ్మం వినయదణ్డం.

‘‘అథ ఖో తిమ్బరుకో పరిబ్బాజకో యేన భగవా…పే… ఏతదవోచ ‘కిం ను ఖో, భో గోతమ, సయంకతం సుఖదుక్ఖ’న్తి? మా హేవం తిమ్బరుకాతి భగవా అవోచా’’తిఆదినా నిదానవగ్గే (సం. ని. ౨.౧౮) ఆగతత్తా ‘‘తిమ్బరుకదిట్ఠీ’’తి వుత్తా.

చతుక్కనిద్దేసవణ్ణనా నిట్ఠితా.