(౫.) పఞ్చకనిద్దేసవణ్ణనా

౯౪౦. ఆగన్తుం పన న దేన్తీతి ఆగమనస్స పచ్చయా న హోన్తీతి అత్థో దట్ఠబ్బో.

౯౪౧. అవదేహనతోతి పూరణేన మంసూపచయహేతుతాయ చ ఉపచయనతో. గిమ్హకాలే భుఞ్జిత్వా సయన్తస్స సుఖం హోతీతి తం ఉతుసుఖం ‘‘సేయ్యసుఖ’’న్తి వుత్తం, సయనిరియాపథసుఖన్తి అత్థో. వతన్తి ధుతఙ్గాని. తపోతి ఖన్ధకవత్తాని, వీరియం వా. సీలగ్గహణేన ఖన్ధకవత్తమేథునవిరతీనం గహితత్తా తపబ్రహ్మచరియగ్గహణం న కత్తబ్బన్తి చే? న, అఞ్ఞసీలతో విసేసేత్వా తపబ్రహ్మచరియానం దేవత్తకారణత్తగ్గహణస్స దస్సనతో, బాహిరానఞ్చస్స వినిబన్ధస్స పవత్తిదస్సనతో వా. తేసఞ్హి అవిహింసాదిగోవతాదిదుక్కరకారికామేథునవిరతియో యథాక్కమం సీలాదీని, తాని చ తే దేవనికాయం పణిధాయ చరన్తీతి. అఞ్ఞథా చ సద్ధారుచిఆదీహి ‘‘యతో ఖో భో అయం అత్తా రూపీ చాతుమహాభూతికో మాతాపేత్తికసమ్భవో కాయస్స భేదా ఉచ్ఛిజ్జతీ’’తిఆదినా (దీ. ని. ౧.౮౫) వికప్పేత్వా.

౯౪౨. బ్యసనేసు ఞాతిభోగరోగబ్యసనగ్గహణేన తంనిమిత్తా సోకాదయో గహితాతి దట్ఠబ్బా. దస్సనసవనేసు పటికూలతా దస్సనసవనపటికూలతా. ఏత్థ చ ఆదీనవేహి పఞ్చహి తేసం కారణభూతా అక్ఖన్తియేవ భిన్దిత్వా కథితాతి వేదితబ్బా, అక్ఖన్తిమూలకా వా అప్పియతాదిహేతుభూతా దుక్కటదుబ్భాసితతాదిదోసా.

మిచ్ఛాజీవనిమిత్తం మరణకాలే ఉప్పన్నభయం ‘‘ఆజీవకభయ’’న్తి వుత్తం. ‘‘ఆజీవికాభయ’’న్తి పన పాఠే పచ్చయానుప్పత్తిం పస్సతో ఆజీవికనిమిత్తో చిత్తుత్రాసోతి అత్థో దట్ఠబ్బో. కిత్తిసద్దో సిలోకన్తి తప్పటిపక్ఖా అసిలోకం అకిత్తి. తేనాహ ‘‘గరహభయ’’న్తి.

౯౪౩. ఉప్పిలావితన్తి ఉదగ్గతాసఙ్ఖాతో అవూపసమభావో, అవూపసమహేతుభూతో వా పీతియా ఆకారో.

పఞ్చకనిద్దేసవణ్ణనా నిట్ఠితా.