౧౦. తపుస్ససుత్తవణ్ణనా

౪౧. దసమే పక్ఖన్దతీతి పవిసతి. పసీదతీతి పసాదం అభిరుచిం ఆపజ్జతి, పతిట్ఠాతి విముచ్చతీతి అత్థో. కథాపాభతన్తి కథాయ మూలం. మూలఞ్హి ‘‘పాభత’’న్తి వుచ్చతి. యథాహ –

‘‘అప్పకేనపి మేధావీ, పాభతేన విచక్ఖణో;

సముట్ఠాపేతి అత్తానం, అణుం అగ్గింవ సన్ధమ’’న్తి. (జా. ౧.౧.౪);

తేనేవాహ ‘‘కథాపాభతన్తి కథామూల’’న్తి. వితక్కగ్గహణేనేవ తంసహచరితో విచారోపి గహితో. తేనేవేత్థ బహువచననిద్దేసో కతోతి ఆహ ‘‘వితక్కేసూతి వితక్కవిచారేసూ’’తి.

తపుస్ససుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

మహావగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.