౪-౫. దీఘజాణుసుత్తాదివణ్ణనా

౫౪-౫౫. చతుత్థే (దీ. ని. అట్ఠ. ౩.౨౬౫) ఏకేన భోగే భుఞ్జేయ్యాతి ఏకేన కోట్ఠాసేన భోగే భుఞ్జేయ్య, వినిభుఞ్జేయ్య వాతి అత్థో. ద్వీహి కమ్మన్తి ద్వీహి కోట్ఠాసేహి కసివణిజ్జాదికమ్మం పయోజేయ్య. నిధాపేయ్యాతి చతుత్థకోట్ఠాసం నిధేత్వా ఠపేయ్య, నిదహిత్వా భూమిగతం కత్వా ఠపేయ్యాతి అత్థో. ఆపదాసు భవిస్సతీతి కులానఞ్హి న సబ్బకాలం ఏకసదిసం వత్తతి, కదాచి రాజఅగ్గిచోరదుబ్భిక్ఖాదివసేన ఆపదా ఉప్పజ్జన్తి, తస్మా ఏవం ఆపదాసు ఉప్పన్నాసు భవిస్సతీతి ఏకం కోట్ఠాసం నిధాపేయ్యాతి వుత్తం. ఇమేసు పన చతూసు కోట్ఠాసేసు కతరం కోట్ఠాసం గహేత్వా కుసలం కాతబ్బన్తి? ‘‘భోగే భుఞ్జేయ్యా’’తి వుత్తకోట్ఠాసం. తతో గణ్హిత్వా హి భిక్ఖూనమ్పి కపణద్ధికానమ్పి దానం దాతబ్బం, పేసకారన్హాపితాదీనమ్పి వేతనం దాతబ్బం. సమణబ్రాహ్మణకపణద్ధికాదీనం దానవసేన చేవ, అధివత్థదేవతాదీనం పేతబలివసేన, న్హాపితాదీనం వేతనవసేన చ వినియోగోపి ఉపయోగో ఏవ.

అపేన్తి గచ్ఛన్తి, అపేన్తా వా ఏతేహీతి అపాయా, అపాయా ఏవ ముఖాని ద్వారానీతి అపాయముఖాని. వినాసద్వారానీతి ఏత్థాపి ఏసేవ నయో. పఞ్చమే నత్థి వత్తబ్బం.

దీఘజాణుసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.