౧-౮. పఠమవినయధరసుత్తాదివణ్ణనా

౭౫-౮౨. అట్ఠమస్స పఠమం దుతియఞ్చ ఉత్తానత్థమేవ. తతియే వినయలక్ఖణే పతిట్ఠితో లజ్జిభావేన వినయలక్ఖణే ఠితో హోతి. అలజ్జీ (పారా. అట్ఠ. ౧.౪౫) హి బహుస్సుతోపి సమానో లాభగరుకతాయ తన్తిం విసంవాదేత్వా ఉద్ధమ్మం ఉబ్బినయం సత్థుసాసనం దీపేత్వా సాసనే మహన్తం ఉపద్దవం కరోతి, సఙ్ఘభేదమ్పి సఙ్ఘరాజిమ్పి ఉప్పాదేతి. లజ్జీ పన కుక్కుచ్చకో సిక్ఖాకామో జీవితహేతుపి తన్తిం అవిసంవాదేత్వా ధమ్మమేవ వినయమేవ చ దీపేతి, సత్థుసాసనం గరుం కత్వా ఠపేతి. ఏవం యో లజ్జీ, సో వినయం అజహన్తో అవోక్కమన్తోవ లజ్జిభావేన వినయలక్ఖణే ఠితో హోతి పతిట్ఠితో.

అసంహీరోతి ఏత్థ సంహీరో నామ యో పాళియం వా అట్ఠకథాయం వా హేట్ఠా వా ఉపరితో వా పదపటిపాటియా వా పుచ్ఛియమానో విత్థునతి విప్ఫన్దతి, సణ్ఠాతుం న సక్కోతి, యం యం పరేన వుచ్చతి, తం తం అనుజానాతి, సకవాదం ఛడ్డేత్వా పరవాదం గణ్హాతి. యో పన పాళియం వా అట్ఠకథాయం వా హేట్ఠుపరియవసేన వా పదపటిపాటియా వా పుచ్ఛియమానో న విత్థునతి న విప్ఫన్దతి, ఏకేకలోమం సణ్డాసేన గణ్హన్తో వియ ‘‘ఏవం మయం వదామ, ఏవం నో ఆచరియా వదన్తీ’’తి విస్సజ్జేతి. యమ్హి పాళి చ పాళివినిచ్ఛయో చ సువణ్ణభాజనే పక్ఖిత్తసీహవసా వియ పరిక్ఖయం పరియాదానం అగచ్ఛన్తో తిట్ఠతి, అయం వుచ్చతి అసంహీరో. యస్మా పన ఏవరూపో యం యం పరేన వుచ్చతి, తం తం నానుజానాతి, అత్తనా సువినిచ్ఛినితం కత్వా గహితం అవిపరీతమత్థం న విస్సజ్జేతి, తస్మా వుత్తం ‘‘న సక్కోతి గహితగ్గహణం విస్సజ్జాపేతు’’న్తి. చతుత్థాదీని సువిఞ్ఞేయ్యాని.

పఠమవినయధరసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.