(౧౨) ౨. ఆయాచనవగ్గవణ్ణనా

౧౩౧. సద్ధో భిక్ఖూతి సద్ధాయ సమన్నాగతో భిక్ఖు. యో భిక్ఖు సారిపుత్తమోగ్గల్లానేహి సదిసభావం పత్థేతి, సో యేహి గుణేహి సారిపుత్తమోగ్గల్లానా ఏతదగ్గే ఠపితా, తే గుణే అత్తనో అభికఙ్ఖేయ్యాతి ఆహ ‘‘యాదిసో సారిపుత్తత్థేరో పఞ్ఞాయా’’తిఆది. ఇతో ఉత్తరి పత్థేన్తో మిచ్ఛా పత్థేయ్యాతి సారిపుత్తమోగ్గల్లానానం యే పఞ్ఞాదయో గుణా ఉపలబ్భన్తి, తతో ఉత్తరి పత్థేన్తో మిచ్ఛా పత్థేయ్య. అగ్గసావకగుణపరమా హి సావకగుణమరియాదా. తేసం సావకగుణానం యదిదం అగ్గసావకగుణా, న తతో పరం సావకగుణా నామ అత్థి. తేనేవాహ ‘‘యం నత్థి, తస్స పత్థితత్తా’’తి. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ.

౧౩౫. పఞ్చమే యస్స గుణా ఖతా ఉపహతా చ, సో ఖతో ఉపహతో నామ హోతీతి ఆహ ‘‘గుణానం ఖతత్తా’’తిఆది. ఖతత్తాతి ఛిన్నత్తా. ఉపహతత్తాతి నట్ఠత్తా. తేనాహ ‘‘ఛిన్నగుణం నట్ఠగుణన్తి అత్థో’’తి. అపుఞ్ఞస్స పసవో నామ అత్థతో పటిలాభోతి ఆహ ‘‘పసవతీతి పటిలభతీ’’తి, అత్తనో సన్తానే ఉప్పాదేతీతి అత్థో. అననుపవిసిత్వాతి ఞాణేన అనోగాహేత్వా. సేసమేత్థ ఛట్ఠాదీని చ సువిఞ్ఞేయ్యానేవ.

ఆయాచనవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.