౬. తతియగిలానసుత్తం

౧౯౭. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా ఆబాధికో హోతి దుక్ఖితో బాళ్హగిలానో. అథ ఖో ఆయస్మా మహాచున్దో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం మహాచున్దం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘పటిభన్తు తం, చున్ద, బోజ్ఝఙ్గా’’తి.

‘‘సత్తిమే, భన్తే, బోజ్ఝఙ్గా భగవతా సమ్మదక్ఖాతా భావితా బహులీకతా అభిఞ్ఞాయ సమ్బోధాయ నిబ్బానాయ సంవత్తన్తి. కతమే సత్త? సతిసమ్బోజ్ఝఙ్గో ఖో, భన్తే, భగవతా సమ్మదక్ఖాతో భావితో బహులీకతో అభిఞ్ఞాయ సమ్బోధాయ నిబ్బానాయ సంవత్తతి…పే… ఉపేక్ఖాసమ్బోజ్ఝఙ్గో ఖో, భన్తే, భగవతా సమ్మదక్ఖాతో భావితో బహులీకతో అభిఞ్ఞాయ సమ్బోధాయ నిబ్బానాయ సంవత్తతి. ఇమే ఖో, భన్తే, సత్త బోజ్ఝఙ్గా భగవతా సమ్మదక్ఖాతా భావితా బహులీకతా అభిఞ్ఞాయ సమ్బోధాయ నిబ్బానాయ సంవత్తన్తీ’’తి. ‘‘తగ్ఘ, చున్ద, బోజ్ఝఙ్గా; తగ్ఘ, చున్ద, బోజ్ఝఙ్గా’’తి.

ఇదమవోచాయస్మా చున్దో. సమనుఞ్ఞో సత్థా అహోసి. వుట్ఠహి చ భగవా తమ్హా ఆబాధా. తథాపహీనో చ భగవతో సో ఆబాధో అహోసీతి. ఛట్ఠం.