౨. బ్రాహ్మణసుత్తం

౧౦౦౮. సావత్థినిదానం. ‘‘బ్రాహ్మణా, భిక్ఖవే, ఉదయగామినిం నామ పటిపదం పఞ్ఞపేన్తి. తే సావకం ఏవం సమాదపేన్తి – ‘ఏహి త్వం, అమ్భో పురిస, కాలస్సేవ ఉట్ఠాయ పాచీనముఖో యాహి. సో త్వం మా సోబ్భం పరివజ్జేహి, మా పపాతం, మా ఖాణుం, మా కణ్డకఠానం [కణ్డకం ఠానం (పీ. క.)], మా చన్దనియం, మా ఓళిగల్లం. యత్థ [యత్థేవ (స్యా. కం.), యాని వా (సీ.)] పపతేయ్యాసి తత్థేవ మరణం ఆగమేయ్యాసి. ఏవం త్వం, అమ్భో పురిస, కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపజ్జిస్ససీ’’’తి.

‘‘తం ఖో పనేతం, భిక్ఖవే, బ్రాహ్మణానం బాలగమనమేతం [బాలానం గమనమేతం (సీ.)] మూళ్హగమనమేతం న నిబ్బిదాయ న విరాగాయ న నిరోధాయ న ఉపసమాయ న అభిఞ్ఞాయ న సమ్బోధాయ న నిబ్బానాయ సంవత్తతి. అహఞ్చ ఖో, భిక్ఖవే, అరియస్స వినయే ఉదయగామినిం పటిపదం పఞ్ఞపేమి; యా ఏకన్తనిబ్బిదాయ విరాగాయ నిరోధాయ ఉపసమాయ అభిఞ్ఞాయ సమ్బోధాయ నిబ్బానాయ సంవత్తతి.

‘‘కతమా చ సా, భిక్ఖవే, ఉదయగామినీ పటిపదా; యా ఏకన్తనిబ్బిదాయ…పే… నిబ్బానాయ సంవత్తతి? ఇధ, భిక్ఖవే, అరియసావకో బుద్ధే అవేచ్చప్పసాదేన సమన్నాగతో హోతి – ఇతిపి సో భగవా అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో…పే… సత్థా దేవమనుస్సానం బుద్ధో భగవాతి; ధమ్మే…పే… సఙ్ఘే…పే… అరియకన్తేహి సీలేహి సమన్నాగతో హోతి అఖణ్డేహి…పే… సమాధిసంవత్తనికేహి. అయం ఖో సా, భిక్ఖవే, ఉదయగామినీ పటిపదా ఏకన్తనిబ్బిదాయ…పే… నిబ్బానాయ సంవత్తతీ’’తి. దుతియం.