౧. కాయగతాసతిసుత్తం

౩౬౬. సావత్థినిదానం. ‘‘అసఙ్ఖతఞ్చ వో, భిక్ఖవే, దేసేస్సామి అసఙ్ఖతగామిఞ్చ మగ్గం. తం సుణాథ. కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, అసఙ్ఖతం? యో, భిక్ఖవే, రాగక్ఖయో దోసక్ఖయో మోహక్ఖయో – ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, అసఙ్ఖతం. కతమో చ, భిక్ఖవే, అసఙ్ఖతగామిమగ్గో? కాయగతాసతి. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, అసఙ్ఖతగామిమగ్గో’’.

‘‘ఇతి ఖో, భిక్ఖవే, దేసితం వో మయా అసఙ్ఖతం, దేసితో అసఙ్ఖతగామిమగ్గో. యం, భిక్ఖవే, సత్థారా కరణీయం సావకానం హితేసినా అనుకమ్పకేన అనుకమ్పం ఉపాదాయ, కతం వో తం మయా. ఏతాని, భిక్ఖవే, రుక్ఖమూలాని, ఏతాని సుఞ్ఞాగారాని. ఝాయథ [నిజ్ఝాయథ (క.)], భిక్ఖవే, మా పమాదత్థ; మా పచ్ఛా విప్పటిసారినో అహువత్థ. అయం వో అమ్హాకం అనుసాసనీ’’తి. పఠమం.