౧౦. గిలానదస్సనసుత్తం

౩౫౨. తేన ఖో పన సమయేన చిత్తో గహపతి ఆబాధికో హోతి దుక్ఖితో బాళ్హగిలానో. అథ ఖో సమ్బహులా ఆరామదేవతా వనదేవతా రుక్ఖదేవతా ఓసధితిణవనప్పతీసు అధివత్థా దేవతా సఙ్గమ్మ సమాగమ్మ చిత్తం గహపతిం ఏతదవోచుం – ‘‘పణిధేహి, గహపతి, అనాగతమద్ధానం రాజా అస్సం చక్కవత్తీ’’తి.

ఏవం వుత్తే, చిత్తో గహపతి తా ఆరామదేవతా వనదేవతా రుక్ఖదేవతా ఓసధితిణవనప్పతీసు అధివత్థా దేవతా ఏతదవోచ – ‘‘తమ్పి అనిచ్చం, తమ్పి అద్ధువం, తమ్పి పహాయ గమనీయ’’న్తి. ఏవం వుత్తే, చిత్తస్స గహపతినో మిత్తామచ్చా ఞాతిసాలోహితా చిత్తం గహపతిం ఏతదవోచుం – ‘‘సతిం, అయ్యపుత్త, ఉపట్ఠపేహి, మా విప్పలపీ’’తి. ‘‘కిం తాహం వదామి యం మం తుమ్హే ఏవం వదేథ – ‘సతిం, అయ్యపుత్త, ఉపట్ఠపేహి, మా విప్పలపీ’’’తి? ‘‘ఏవం ఖో త్వం, అయ్యపుత్త, వదేసి – ‘తమ్పి అనిచ్చం, తమ్పి అద్ధువం, తమ్పి పహాయ గమనీయ’’’న్తి. ‘‘తథా హి పన మం ఆరామదేవతా వనదేవతా రుక్ఖదేవతా ఓసధితిణవనప్పతీసు అధివత్థా దేవతా ఏవమాహంసు – ‘పణిధేహి, గహపతి, అనాగతమద్ధానం రాజా అస్సం చక్కవత్తీ’తి. తాహం ఏవం వదామి – ‘తమ్పి అనిచ్చం…పే… తమ్పి పహాయ గమనీయ’’’న్తి. ‘‘కిం పన తా, అయ్యపుత్త, ఆరామదేవతా వనదేవతా రుక్ఖదేవతా ఓసధితిణవనప్పతీసు అధివత్థా దేవతా అత్థవసం సమ్పస్సమానా ఏవమాహంసు – ‘పణిధేహి, గహపతి, అనాగతమద్ధానం రాజా అస్సం చక్కవత్తీ’’’తి? ‘‘తాసం ఖో ఆరామదేవతానం వనదేవతానం రుక్ఖదేవతానం ఓసధితిణవనప్పతీసు అధివత్థానం దేవతానం ఏవం హోతి – ‘అయం ఖో చిత్తో గహపతి, సీలవా [సీలవన్తో (క.)] కల్యాణధమ్మో. సచే పణిదహిస్సతి – అనాగతమద్ధానం రాజా అస్సం చక్కవత్తీ’తి, ‘తస్స ఖో అయం ఇజ్ఝిస్సతి, సీలవతో చేతోపణిధి విసుద్ధత్తా ధమ్మికో ధమ్మికం ఫలం అనుపస్సతీ’తి. ఇమం ఖో తా ఆరామదేవతా వనదేవతా రుక్ఖదేవతా ఓసధితిణవనప్పతీసు అధివత్థా దేవతా అత్థవసం సమ్పస్సమానా ఏవమాహంసు – ‘పణిధేహి, గహపతి, అనాగతమద్ధానం రాజా అస్సం చక్కవత్తీ’తి. తాహం ఏవం వదామి – ‘తమ్పి అనిచ్చం, తమ్పి అద్ధువం, తమ్పి పహాయ గమనీయ’’’న్తి.

‘‘తేన హి, అయ్యపుత్త, అమ్హేపి ఓవదాహీ’’తి. ‘‘తస్మా హి వో ఏవం సిక్ఖితబ్బం – బుద్ధే అవేచ్చప్పసాదేన సమన్నాగతా భవిస్సామ – ‘ఇతిపి సో భగవా అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో విజ్జాచరణసమ్పన్నో సుగతో లోకవిదూ అనుత్తరో పురిసదమ్మసారథి సత్థా దేవమనుస్సానం బుద్ధో భగవా’తి. ధమ్మే అవేచ్చప్పసాదేన సమన్నాగతా భవిస్సామ – ‘స్వాక్ఖాతో భగవతా ధమ్మో సన్దిట్ఠికో అకాలికో ఏహిపస్సికో ఓపనేయ్యికో పచ్చత్తం వేదితబ్బో విఞ్ఞూహీ’తి. సఙ్ఘే అవేచ్చప్పసాదేన సమన్నాగతా భవిస్సామ – ‘సుప్పటిపన్నో భగవతో సావకసఙ్ఘో, ఉజుప్పటిపన్నో భగవతో సావకసఙ్ఘో, ఞాయప్పటిపన్నో భగవతో సావకసఙ్ఘో, సామీచిప్పటిపన్నో భగవతో సావకసఙ్ఘో, యదిదం చత్తారి పురిసయుగాని అట్ఠ పురిసపుగ్గలా ఏస భగవతో సావకసఙ్ఘో ఆహునేయ్యో పాహునేయ్యో దక్ఖిణేయ్యో అఞ్జలికరణీయో అనుత్తరం పుఞ్ఞక్ఖేత్తం లోకస్సా’తి. యం ఖో పన కిఞ్చి కులే దేయ్యధమ్మం సబ్బం తం అప్పటివిభత్తం భవిస్సతి సీలవన్తేహి కల్యాణధమ్మేహీతి ఏవఞ్హి వో సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. అథ ఖో చిత్తో గహపతి మిత్తామచ్చే ఞాతిసాలోహితే బుద్ధే చ ధమ్మే చ సఙ్ఘే చ చాగే చ సమాదపేత్వా కాలమకాసీతి. దసమం.

చిత్తసంయుత్తం సమత్తం.