౯. అనిమిత్తపఞ్హాసుత్తం

౩౪౦. ‘‘‘అనిమిత్తో చేతోసమాధి, అనిమిత్తో చేతోసమాధీ’తి వుచ్చతి. కతమో ను ఖో అనిమిత్తో చేతోసమాధీతి? తస్స మయ్హం, ఆవుసో, ఏతదహోసి – ‘ఇధ భిక్ఖు సబ్బనిమిత్తానం అమనసికారా అనిమిత్తం చేతోసమాధిం ఉపసమ్పజ్జ విహరతి. అయం వుచ్చతి అనిమిత్తో చేతోసమాధీ’తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, సబ్బనిమిత్తానం అమనసికారా అనిమిత్తం చేతోసమాధిం ఉపసమ్పజ్జ విహరామి. తస్స మయ్హం, ఆవుసో, ఇమినా విహారేన విహరతో నిమిత్తానుసారి విఞ్ఞాణం హోతి.

‘‘అథ ఖో మం, ఆవుసో, భగవా ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచ – ‘మోగ్గల్లాన, మోగ్గల్లాన! మా, బ్రాహ్మణ, అనిమిత్తం చేతోసమాధిం పమాదో, అనిమిత్తే చేతోసమాధిస్మిం చిత్తం సణ్ఠపేహి, అనిమిత్తే చేతోసమాధిస్మిం చిత్తం ఏకోదిం కరోహి, అనిమిత్తే చేతోసమాధిస్మిం చిత్తం సమాదహా’తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, అపరేన సమయేన సబ్బనిమిత్తానం అమనసికారా అనిమిత్తం చేతోసమాధిం ఉపసమ్పజ్జ విహాసిం. యఞ్హి తం, ఆవుసో, సమ్మా వదమానో వదేయ్య – ‘సత్థారానుగ్గహితో సావకో మహాభిఞ్ఞతం పత్తో’తి, మమం తం సమ్మా వదమానో వదేయ్య – ‘సత్థారానుగ్గహితో సావకో మహాభిఞ్ఞతం పత్తో’’’తి. నవమం.