౧౨. ఉపాదానపఞ్హాసుత్తం

౩౨౫. ‘‘‘ఉపాదానం, ఉపాదాన’న్తి, ఆవుసో సారిపుత్త, వుచ్చతి. కతమం ను ఖో, ఆవుసో, ఉపాదాన’’న్తి? ‘‘చత్తారిమాని, ఆవుసో, ఉపాదానాని. కాముపాదానం, దిట్ఠుపాదానం సీలబ్బతుపాదానం, అత్తవాదుపాదానం – ఇమాని ఖో, ఆవుసో, చత్తారి ఉపాదానానీ’’తి. ‘‘అత్థి పనావుసో, మగ్గో అత్థి పటిపదా, ఏతేసం ఉపాదానానం పహానాయా’’తి? ‘‘అత్థి ఖో, ఆవుసో, మగ్గో అత్థి పటిపదా, ఏతేసం ఉపాదానానం పహానాయా’’తి. ‘‘కతమో పనావుసో, మగ్గో కతమా పటిపదా, ఏతేసం ఉపాదానానం పహానాయా’’తి? ‘‘అయమేవ ఖో, ఆవుసో, అరియో అట్ఠఙ్గికో మగ్గో, ఏతేసం ఉపాదానానం పహానాయ, సేయ్యథిదం – సమ్మాదిట్ఠి సమ్మాసఙ్కప్పో సమ్మావాచా సమ్మాకమ్మన్తో సమ్మాఆజీవో సమ్మావాయామో సమ్మాసతి సమ్మాసమాధి. అయం ఖో, ఆవుసో, మగ్గో అయం పటిపదా, ఏతేసం ఉపాదానానం పహానాయా’’తి. ‘‘భద్దకో, ఆవుసో, మగ్గో భద్దికా పటిపదా, ఏతేసం ఉపాదానానం పహానాయ. అలఞ్చ పనావుసో సారిపుత్త, అప్పమాదాయా’’తి. ద్వాదసమం.