౧౪. పఞ్చవేరసుత్తం

౨౯౩. ‘‘పఞ్చహి, అనురుద్ధ, ధమ్మేహి సమన్నాగతో మాతుగామో…పే… నిరయం ఉపపజ్జతి. కతమేహి పఞ్చహి? పాణాతిపాతీ చ హోతి, అదిన్నాదాయీ చ హోతి, కామేసుమిచ్ఛాచారీ చ హోతి, ముసావాదీ చ హోతి, సురామేరయమజ్జప్పమాదట్ఠాయీ చ హోతి – ఇమేహి ఖో, అనురుద్ధ, పఞ్చహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో మాతుగామో కాయస్స భేదా పరం మరణా అపాయం దుగ్గతిం వినిపాతం నిరయం ఉపపజ్జతీ’’తి. చుద్దసమం.

పఠమపేయ్యాలవగ్గో.

తస్సుద్దానం –

మాతుగామో పురిసో చ, ఆవేణికా తిధమ్మో చ [ద్వే మనాపామనాపాచ, ఆవేణికా తీహి అనురుద్ధో (సబ్బత్థ)];

కోధనో ఉపనాహీ చ, ఇస్సుకీ మచ్ఛరేన చ;

అతిచారీ చ దుస్సీలో, అప్పస్సుతో చ కుసీతో;

ముట్ఠస్సతి పఞ్చవేరం, కణ్హపక్ఖే పకాసితో.