౬. చతుత్థఉపోసథసుత్తం

౩౪౭. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కో ను ఖో, భన్తే, హేతు, కో పచ్చయో, యేన మిధేకచ్చే ఓపపాతికా నాగా ఉపోసథం ఉపవసన్తి వోస్సట్ఠకాయా చ భవన్తీ’’తి?

‘‘ఇధ, భిక్ఖు, ఏకచ్చానం ఓపపాతికానం నాగానం ఏవం హోతి – ‘మయం ఖో పుబ్బే కాయేన ద్వయకారినో అహుమ్హ, వాచాయ ద్వయకారినో, మనసా ద్వయకారినో. తే మయం కాయేన ద్వయకారినో, వాచాయ ద్వయకారినో, మనసా ద్వయకారినో, కాయస్స భేదా పరం మరణా ఓపపాతికానం నాగానం సహబ్యతం ఉపపన్నా. సచజ్జ మయం కాయేన సుచరితం చరేయ్యామ, వాచాయ… మనసా సుచరితం చరేయ్యామ, ఏవం మయం కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపజ్జేయ్యామ. హన్ద, మయం ఏతరహి కాయేన సుచరితం చరామ, వాచాయ… మనసా సుచరితం చరామా’తి. అయం ఖో, భిక్ఖు, హేతు, అయం పచ్చయో, యేన మిధేకచ్చే ఓపపాతికా నాగా ఉపోసథం ఉపవసన్తి వోస్సట్ఠకాయా చ భవన్తీ’’తి. ఛట్ఠం.