౧౬. నహోతితథాగతోసుత్తం

౨౨౧. సావత్థినిదానం. ‘‘కిస్మిం ను ఖో, భిక్ఖవే, సతి, కిం ఉపాదాయ, కిం అభినివిస్స ఏవం దిట్ఠి ఉప్పజ్జతి – ‘న హోతి తథాగతో పరం మరణా’’’తి? భగవంమూలకా నో, భన్తే, ధమ్మా…పే… నియతో సమ్బోధిపరాయనో’’తి. సోళసమం.