౧. మారసుత్తం

౧౭౦. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా రాధో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘‘మారో, మారో’తి, భన్తే, వుచ్చతి. కతమో ను ఖో, భన్తే, మారో’’తి? ‘‘రూపం ఖో, రాధ, మారో, వేదనా మారో, సఞ్ఞా మారో, సఙ్ఖారా మారో, విఞ్ఞాణం మారో. ఏవం పస్సం, రాధ, సుతవా అరియసావకో రూపస్మిమ్పి నిబ్బిన్దతి, వేదనాయపి నిబ్బిన్దతి, సఞ్ఞాయపి నిబ్బిన్దతి, సఙ్ఖారేసుపి నిబ్బిన్దతి, విఞ్ఞాణస్మిమ్పి నిబ్బిన్దతి. నిబ్బిన్దం విరజ్జతి; విరాగా విముచ్చతి. విముత్తస్మిం విముత్తమితి ఞాణం హోతి. ‘ఖీణా జాతి, వుసితం బ్రహ్మచరియం, కతం కరణీయం, నాపరం ఇత్థత్తాయా’తి పజానాతీ’’తి. పఠమం.