౬. దుతియసమణసుత్తం

౧౬౫. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం రాధం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘పఞ్చిమే, రాధ, ఉపాదానక్ఖన్ధా. కతమే పఞ్చ? రూపుపాదానక్ఖన్ధో…పే… విఞ్ఞాణుపాదానక్ఖన్ధో. యే హి కేచి, రాధ, సమణా వా బ్రాహ్మణా వా ఇమేసం పఞ్చన్నం ఉపాదానక్ఖన్ధానం సముదయఞ్చ అత్థఙ్గమఞ్చ అస్సాదఞ్చ ఆదీనవఞ్చ నిస్సరణఞ్చ యథాభూతం నప్పజానన్తి…పే… సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరన్తీ’’తి. ఛట్ఠం.