౪. పరిఞ్ఞేయ్యసుత్తం

౧౬౩. సావత్థినిదానం. ఆయస్మా రాధో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం రాధం భగవా ఏతదవోచ –

‘‘పరిఞ్ఞేయ్యే చ, రాధ, ధమ్మే దేసేస్సామి పరిఞ్ఞఞ్చ పరిఞ్ఞాతావిం పుగ్గలఞ్చ. తం సుణాహి, సాధుకం మనసి కరోహి; భాసిస్సామీ’’తి. ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి ఖో ఆయస్మా రాధో భగవతో పచ్చస్సోసి. భగవా ఏతదవోచ – ‘‘కతమే చ, రాధ, పరిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా? రూపం ఖో, రాధ, పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో, వేదనా పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో, సఞ్ఞా పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో, సఙ్ఖారా పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో, విఞ్ఞాణం పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో. ఇమే వుచ్చన్తి, రాధ, పరిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా. కతమా చ, రాధ, పరిఞ్ఞా? యో ఖో, రాధ, రాగక్ఖయో దోసక్ఖయో మోహక్ఖయో – అయం వుచ్చతి, రాధ, పరిఞ్ఞా. కతమో చ, రాధ, పరిఞ్ఞాతావీ పుగ్గలో? ‘అరహా’తిస్స వచనీయం. య్వాయం ఆయస్మా ఏవంనామో ఏవంగోత్తో – అయం వుచ్చతి, రాధ, పరిఞ్ఞాతావీ పుగ్గలో’’తి. చతుత్థం.