౫౫. అబ్భవలాహకసుత్తం

౬౦౪. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కో ను ఖో, భన్తే, హేతు, కో పచ్చయో, యేనేకదా అబ్భం హోతీ’’తి? ‘‘సన్తి, భిక్ఖు, అబ్భవలాహకా నామ దేవా. తేసం యదా ఏవం హోతి – ‘యంనూన మయం సకాయ రతియా వసేయ్యామా’తి, తేసం తం చేతోపణిధిమన్వాయ అబ్భం హోతి. అయం ఖో, భిక్ఖు, హేతు, అయం పచ్చయో, యేనేకదా అబ్భం హోతీ’’తి. పఞ్చపఞ్ఞాసమం.