౨. సుచరితసుత్తం

౫౫౧. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కో ను ఖో, భన్తే, హేతు, కో పచ్చయో, యేన మిధేకచ్చో కాయస్స భేదా పరం మరణా వలాహకకాయికానం దేవానం సహబ్యతం ఉపపజ్జతీ’’తి? ‘‘ఇధ, భిక్ఖు, ఏకచ్చో కాయేన సుచరితం చరతి, వాచాయ సుచరితం చరతి, మనసా సుచరితం చరతి. తస్స సుతం హోతి – ‘వలాహకకాయికా దేవా దీఘాయుకా వణ్ణవన్తో సుఖబహులా’తి. తస్స ఏవం హోతి – ‘అహో వతాహం కాయస్స భేదా పరం మరణా వలాహకకాయికానం దేవానం సహబ్యతం ఉపపజ్జేయ్య’న్తి. సో కాయస్స భేదా పరం మరణా వలాహకకాయికానం దేవానం సహబ్యతం ఉపపజ్జతి. అయం ఖో, భిక్ఖు, హేతు, అయం పచ్చయో, యేన మిధేకచ్చో కాయస్స భేదా పరం మరణా వలాహకకాయికానం దేవానం సహబ్యతం ఉపపజ్జతీ’’తి. దుతియం.