౬. అనత్తసుత్తం

౬౮. సావత్థినిదానం. అథ ఖో అఞ్ఞతరో భిక్ఖు…పే… ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘సాధు మే, భన్తే, భగవా సంఖిత్తేన ధమ్మం దేసేతు…పే… ఆతాపీ పహితత్తో విహరేయ్య’’న్తి. ‘‘యో ఖో, భిక్ఖు, అనత్తా; తత్ర తే ఛన్దో పహాతబ్బో’’తి. ‘‘అఞ్ఞాతం, భగవా; అఞ్ఞాతం, సుగతా’’తి.

‘‘యథా కథం పన త్వం, భిక్ఖు, మయా సంఖిత్తేన భాసితస్స విత్థారేన అత్థం ఆజానాసీ’’తి? ‘‘రూపం ఖో, భన్తే, అనత్తా; తత్ర మే ఛన్దో పహాతబ్బో. వేదనా… సఞ్ఞా… సఙ్ఖారా… విఞ్ఞాణం అనత్తా; తత్ర మే ఛన్దో పహాతబ్బో. ఇమస్స ఖ్వాహం, భన్తే, భగవతా సంఖిత్తేన భాసితస్స ఏవం విత్థారేన అత్థం ఆజానామీ’’తి.

‘‘సాధు సాధు, భిక్ఖు! సాధు ఖో త్వం, భిక్ఖు, మయా సంఖిత్తేన భాసితస్స విత్థారేన అత్థం ఆజానాసి. రూపం ఖో, భిక్ఖు, అనత్తా; తత్ర తే ఛన్దో పహాతబ్బో. వేదనా… సఞ్ఞా… సఙ్ఖారా… విఞ్ఞాణం అనత్తా; తత్ర తే ఛన్దో పహాతబ్బో. ఇమస్స ఖో, భిక్ఖు, మయా సంఖిత్తేన భాసితస్స ఏవం విత్థారేన అత్థో దట్ఠబ్బో’’తి…పే… అఞ్ఞతరో చ పన సో భిక్ఖు అరహతం అహోసీతి. ఛట్ఠం.