౭. అనుధమ్మసుత్తం

౩౯. సావత్థినిదానం. ‘‘ధమ్మానుధమ్మప్పటిపన్నస్స, భిక్ఖవే, భిక్ఖునో అయమనుధమ్మో హోతి యం రూపే నిబ్బిదాబహులో [నిబ్బిదాబహులం (పీ. క.)] విహరేయ్య, వేదనాయ నిబ్బిదాబహులో విహరేయ్య, సఞ్ఞా నిబ్బిదాబహులో విహరేయ్య, సఙ్ఖారేసు నిబ్బిదాబహులో విహరేయ్య, విఞ్ఞాణే నిబ్బిదాబహులో విహరేయ్య. యో రూపే నిబ్బిదాబహులో విహరన్తో, వేదనాయ… సఞ్ఞాయ… సఙ్ఖారేసు నిబ్బిదాబహులో విహరన్తో, విఞ్ఞాణే నిబ్బిదాబహులో విహరన్తో రూపం పరిజానాతి, వేదనం… సఞ్ఞం… సఙ్ఖారే… విఞ్ఞాణం పరిజానాతి, సో రూపం పరిజానం, వేదనం… సఞ్ఞం… సఙ్ఖారే… విఞ్ఞాణం పరిజానం పరిముచ్చతి రూపమ్హా, పరిముచ్చతి వేదనా, పరిముచ్చతి సఞ్ఞాయ, పరిముచ్చతి సఙ్ఖారేహి, పరిముచ్చతి విఞ్ఞాణమ్హా, పరిముచ్చతి జాతియా జరామరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి, పరిముచ్చతి దుక్ఖస్మాతి వదామీ’’తి. సత్తమం.