౭. సహేతుఅనిచ్చసుత్తం

౧౮. సావత్థినిదానం. ‘‘రూపం, భిక్ఖవే, అనిచ్చం. యోపి హేతు, యోపి పచ్చయో రూపస్స ఉప్పాదాయ, సోపి అనిచ్చో. అనిచ్చసమ్భూతం, భిక్ఖవే, రూపం కుతో నిచ్చం భవిస్సతి! వేదనా అనిచ్చా. యోపి హేతు, యోపి పచ్చయో వేదనాయ ఉప్పాదాయ, సోపి అనిచ్చో. అనిచ్చసమ్భూతా, భిక్ఖవే, వేదనా కుతో నిచ్చా భవిస్సతి! సఞ్ఞా అనిచ్చా… సఙ్ఖారా అనిచ్చా. యోపి హేతు యోపి పచ్చయో సఙ్ఖారానం ఉప్పాదాయ, సోపి అనిచ్చో. అనిచ్చసమ్భూతా, భిక్ఖవే, సఙ్ఖారా కుతో నిచ్చా భవిస్సన్తి! విఞ్ఞాణం అనిచ్చం. యోపి హేతు యోపి పచ్చయో విఞ్ఞాణస్స ఉప్పాదాయ, సోపి అనిచ్చో. అనిచ్చసమ్భూతం, భిక్ఖవే, విఞ్ఞాణం కుతో నిచ్చం భవిస్సతి! ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి. సత్తమం.