౪. పరిఞ్ఞేయ్యసుత్తం

౧౦౬. సావత్థినిదానం. ‘‘పరిఞ్ఞేయ్యే చ, భిక్ఖవే, ధమ్మే దేసేస్సామి పరిఞ్ఞఞ్చ పరిఞ్ఞాతావిఞ్చ పుగ్గలం. తం సుణాథ. కతమే చ, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా? రూపం, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో. వేదనా…పే… సఞ్ఞా… సఙ్ఖారా… విఞ్ఞాణం పరిఞ్ఞేయ్యో ధమ్మో. ఇమే వుచ్చన్తి, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా. కతమా చ, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞా? రాగక్ఖయో, దోసక్ఖయో, మోహక్ఖయో – అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞా. కతమో చ, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞాతావీ పుగ్గలో? అరహాతిస్స వచనీయం. య్వాయం ఆయస్మా ఏవంనామో ఏవంగోత్తో – అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, పరిఞ్ఞాతావీ పుగ్గలో’’తి. చతుత్థం.