౫. సత్తిసుత్తం

౨౨౭. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, సత్తి తిణ్హఫలా. అథ పురిసో ఆగచ్ఛేయ్య – ‘అహం ఇమం సత్తిం తిణ్హఫలం పాణినా వా ముట్ఠినా వా పటిలేణిస్సామి పటికోట్టిస్సామి పటివట్టేస్సామీ’తి. తం కిం మఞ్ఞథ, భిక్ఖవే, భబ్బో ను ఖో సో పురిసో అముం సత్తిం తిణ్హఫలం పాణినా వా ముట్ఠినా వా పటిలేణేతుం పటికోట్టేతుం పటివట్టేతు’’న్తి? ‘‘నో హేతం, భన్తే’’. ‘‘తం కిస్స హేతు’’? ‘‘అసు హి, భన్తే, సత్తి తిణ్హఫలా న సుకరా పాణినా వా ముట్ఠినా వా పటిలేణేతుం పటికోట్టేతుం పటివట్టేతుం. యావదేవ చ పన సో పురిసో కిలమథస్స విఘాతస్స భాగీ అస్సా’’తి.

‘‘ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, యస్స కస్సచి భిక్ఖునో మేత్తాచేతోవిముత్తి భావితా బహులీకతా యానీకతా వత్థుకతా అనుట్ఠితా పరిచితా సుసమారద్ధా, తస్స చే అమనుస్సో చిత్తం ఖిపితబ్బం మఞ్ఞేయ్య; అథ ఖో స్వేవ అమనుస్సో కిలమథస్స విఘాతస్స భాగీ అస్స. తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘మేత్తా నో చేతోవిముత్తి భావితా భవిస్సతి బహులీకతా యానీకతా వత్థుకతా అనుట్ఠితా పరిచితా సుసమారద్ధా’తి. ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. పఞ్చమం.