౧౨. దుతియసిఙ్గాలసుత్తం

౨౩౪. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘అస్సుత్థ నో తుమ్హే, భిక్ఖవే, రత్తియా పచ్చూససమయం జరసిఙ్గాలస్స వస్సమానస్సా’’తి? ‘‘ఏవం, భన్తే’’. ‘‘సియా ఖో, భిక్ఖవే, తస్మిం జరసిఙ్గాలే యా కాచి కతఞ్ఞుతా కతవేదితా, న త్వేవ ఇధేకచ్చే సక్యపుత్తియపటిఞ్ఞే సియా యా కాచి కతఞ్ఞుతా కతవేదితా. తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘కతఞ్ఞునో భవిస్సామ కతవేదినో; న చ నో [న చ నోతి ఇదం సీ. పీ. పోత్థకేసు నత్థి] అమ్హేసు అప్పకమ్పి కతం నస్సిస్సతీ’తి [మా నస్సిస్సతీతి (సీ. పీ.), వినస్సిస్సతీతి (స్యా. కం.)]. ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. ద్వాదసమం.

ఓపమ్మసంయుత్తం సమత్తం.