౧౦. బిళారసుత్తం

౨౩౨. సావత్థియం విహరతి. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో భిక్ఖు అతివేలం కులేసు చారిత్తం ఆపజ్జతి. తమేనం భిక్ఖూ ఏవమాహంసు – ‘‘మాయస్మా అతివేలం కులేసు చారిత్తం ఆపజ్జీ’’తి. సో భిక్ఖు భిక్ఖూహి వుచ్చమానో న విరమతి. అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, అఞ్ఞతరో భిక్ఖు అతివేలం కులేసు చారిత్తం ఆపజ్జతి. తమేనం భిక్ఖూ ఏవమాహంసు – ‘మాయస్మా అతివేలం కులేసు చారిత్తం ఆపజ్జీ’తి. సో భిక్ఖు భిక్ఖూహి వుచ్చమానో న విరమతీ’’తి.

‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, బిళారో సన్ధిసమలసఙ్కటీరే ఠితో అహోసి ముదుమూసిం మగ్గయమానో – ‘యదాయం ముదుమూసి గోచరాయ పక్కమిస్సతి, తత్థేవ నం గహేత్వా ఖాదిస్సామీ’తి. అథ ఖో సో, భిక్ఖవే, ముదుమూసి గోచరాయ పక్కామి. తమేనం బిళారో గహేత్వా సహసా సఙ్ఖాదిత్వా [సఙ్ఖరిత్వా (పీ. క.), మంసం ఖాదిత్వా (స్యా. కం.), అసంఖాదిత్వా (కత్థచి)] అజ్ఝోహరి. తస్స సో ముదుమూసి అన్తమ్పి ఖాది, అన్తగుణమ్పి ఖాది. సో తతోనిదానం మరణమ్పి నిగచ్ఛి మరణమత్తమ్పి దుక్ఖం.

‘‘ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, ఇధేకచ్చో భిక్ఖు పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ గామం వా నిగమం వా పిణ్డాయ పవిసతి అరక్ఖితేనేవ కాయేన అరక్ఖితాయ వాచాయ అరక్ఖితేన చిత్తేన, అనుపట్ఠితాయ సతియా, అసంవుతేహి ఇన్ద్రియేహి. సో తత్థ పస్సతి మాతుగామం దున్నివత్థం వా దుప్పారుతం వా. తస్స మాతుగామం దిస్వా దున్నివత్థం వా దుప్పారుతం వా రాగో చిత్తం అనుద్ధంసేతి. సో రాగానుద్ధంసేన చిత్తేన మరణం వా నిగచ్ఛతి మరణమత్తం వా దుక్ఖం. మరణఞ్హేతం, భిక్ఖవే, అరియస్స వినయే యో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తతి. మరణమత్తఞ్హేతం, భిక్ఖవే, దుక్ఖం యదిదం అఞ్ఞతరం సంకిలిట్ఠం ఆపత్తిం ఆపజ్జతి. యథారూపాయ ఆపత్తియా వుట్ఠానం పఞ్ఞాయతి. తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘రక్ఖితేనేవ కాయేన రక్ఖితాయ వాచాయ రక్ఖితేన చిత్తేన, ఉపట్ఠితాయ సతియా, సంవుతేహి ఇన్ద్రియేహి గామం వా నిగమం వా పిణ్డాయ పవిసిస్సామా’తి. ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. దసమం.