౧౦. కుమ్భణ్డసుత్తం

౨౧౧. ‘‘ఇధాహం, ఆవుసో, గిజ్ఝకూటా పబ్బతా ఓరోహన్తో అద్దసం కుమ్భణ్డం పురిసం వేహాసం గచ్ఛన్తం. సో గచ్ఛన్తోపి తేవ అణ్డే ఖన్ధే ఆరోపేత్వా గచ్ఛతి. నిసీదన్తోపి తేస్వేవ అణ్డేసు నిసీదతి. తమేనం గిజ్ఝాపి కాకాపి కులలాపి అనుపతిత్వా అనుపతిత్వా వితచ్ఛేన్తి విరాజేన్తి. సో సుదం అట్టస్సరం కరోతి…పే… ఏసో, భిక్ఖవే, సత్తో ఇమస్మింయేవ రాజగహే గామకూటకో అహోసి…పే…. దసమం.

పఠమో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

అట్ఠి పేసి ఉభో గావఘాతకా,

పిణ్డో సాకుణియో నిచ్ఛవోరబ్భి;

అసి సూకరికో సత్తిమాగవి,

ఉసు కారణికో సూచి సారథి;

యో చ సిబ్బియతి సూచకో హి సో,

అణ్డభారి అహు గామకూటకోతి.