౫. మీళ్హకసుత్తం

౧౬౧. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘దారుణో, భిక్ఖవే, లాభసక్కారసిలోకో…పే… అధిగమాయ. సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, మీళ్హకా గూథాదీ గూథపూరా పుణ్ణా గూథస్స. పురతో చస్స మహాగూథపుఞ్జో. సా తేన అఞ్ఞా మీళ్హకా అతిమఞ్ఞేయ్య – ‘అహమ్హి గూథాదీ గూథపూరా పుణ్ణా గూథస్స, పురతో చ మ్యాయం మహాగూథపుఞ్జో’తి. ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, ఇధేకచ్చో భిక్ఖు లాభసక్కారసిలోకేన అభిభూతో పరియాదిణ్ణచిత్తో పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ గామం వా నిగమం వా పిణ్డాయ పవిసతి. సో తత్థ భుత్తావీ చ హోతి యావదత్థో, నిమన్తితో చ స్వాతనాయ, పిణ్డపాతో చస్స పూరో. సో ఆరామం గన్త్వా భిక్ఖుగణస్స మజ్ఝే వికత్థతి – ‘భుత్తావీ చమ్హి యావదత్థో, నిమన్తితో చమ్హి స్వాతనాయ, పిణ్డపాతో చ మ్యాయం పూరో, లాభీ చమ్హి చీవర-పిణ్డపాత-సేనాసన-గిలానప్పచ్చయ-భేసజ్జపరిక్ఖారానం, ఇమే పనఞ్ఞే భిక్ఖూ అప్పపుఞ్ఞా అప్పేసక్ఖా న లాభినో చీవర-పిణ్డపాతసేనాసన-గిలానప్పచ్చయ-భేసజ్జ-పరిక్ఖారాన’న్తి. సో తేన లాభసక్కారసిలోకేన అభిభూతో పరియాదిణ్ణచిత్తో అఞ్ఞే పేసలే భిక్ఖూ అతిమఞ్ఞతి. తఞ్హి తస్స, భిక్ఖవే, మోఘపురిసస్స హోతి దీఘరత్తం అహితాయ దుక్ఖాయ. ఏవం దారుణో ఖో, భిక్ఖవే, లాభసక్కారసిలోకో…పే… ఏవఞ్హి వో భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. పఞ్చమం.