౫. జిణ్ణసుత్తం

౧౪౮. ఏవం మే సుతం…పే… రాజగహే వేళువనే. అథ ఖో ఆయస్మా మహాకస్సపో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం మహాకస్సపం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘జిణ్ణోసి దాని త్వం, కస్సప, గరుకాని చ తే ఇమాని సాణాని పంసుకూలాని నిబ్బసనాని. తస్మాతిహ త్వం, కస్సప, గహపతాని [గహపతికాని (సీ.)] చేవ చీవరాని ధారేహి, నిమన్తనాని చ భుఞ్జాహి, మమ చ సన్తికే విహరాహీ’’తి.

‘‘అహం ఖో, భన్తే, దీఘరత్తం ఆరఞ్ఞికో చేవ ఆరఞ్ఞికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, పిణ్డపాతికో చేవ పిణ్డపాతికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, పంసుకూలికో చేవ పంసుకూలికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, తేచీవరికో చేవ తేచీవరికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, అప్పిచ్ఛో చేవ అప్పిచ్ఛతాయ చ వణ్ణవాదీ, సన్తుట్ఠో చేవ సన్తుట్ఠియా చ వణ్ణవాదీ, పవివిత్తో చేవ పవివేకస్స చ వణ్ణవాదీ, అసంసట్ఠో చేవ అసంసగ్గస్స చ వణ్ణవాదీ, ఆరద్ధవీరియో చేవ వీరియారమ్భస్స [వీరియారబ్భస్స (క.)] చ వణ్ణవాదీ’’తి.

‘‘కిం [కం (క.)] పన త్వం, కస్సప, అత్థవసం సమ్పస్సమానో దీఘరత్తం ఆరఞ్ఞికో చేవ ఆరఞ్ఞికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, పిణ్డపాతికో చేవ…పే… పంసుకూలికో చేవ… తేచీవరికో చేవ… అప్పిచ్ఛో చేవ… సన్తుట్ఠో చేవ… పవివిత్తో చేవ… అసంసట్ఠో చేవ… ఆరద్ధవీరియో చేవ వీరియారమ్భస్స చ వణ్ణవాదీ’’తి?

‘‘ద్వే ఖ్వాహం, భన్తే, అత్థవసే సమ్పస్సమానో దీఘరత్తం ఆరఞ్ఞికో చేవ ఆరఞ్ఞికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, పిణ్డపాతికో చేవ…పే… పంసుకూలికో చేవ… తేచీవరికో చేవ… అప్పిచ్ఛో చేవ… సన్తుట్ఠో చేవ… పవివిత్తో చేవ… అసంసట్ఠో చేవ… ఆరద్ధవీరియో చేవ వీరియారమ్భస్స చ వణ్ణవాదీ. అత్తనో చ దిట్ఠధమ్మసుఖవిహారం సమ్పస్సమానో, పచ్ఛిమఞ్చ జనతం అనుకమ్పమానో – ‘అప్పేవ నామ పచ్ఛిమా జనతా దిట్ఠానుగతిం ఆపజ్జేయ్యుం’ [ఆపజ్జేయ్య (సీ. స్యా. కం.)]. ‘యే కిర తే అహేసుం బుద్ధానుబుద్ధసావకా తే దీఘరత్తం ఆరఞ్ఞికా చేవ అహేసుం ఆరఞ్ఞికత్తస్స చ వణ్ణవాదినో…పే… పిణ్డపాతికా చేవ అహేసుం …పే… పంసుకూలికా చేవ అహేసుం… తేచీవరికా చేవ అహేసుం… అప్పిచ్ఛా చేవ అహేసుం… సన్తుట్ఠా చేవ అహేసుం… పవివిత్తా చేవ అహేసుం… అసంసట్ఠా చేవ అహేసుం… ఆరద్ధవీరియా చేవ అహేసుం వీరియారమ్భస్స చ వణ్ణవాదినో’తి. తే తథత్తాయ పటిపజ్జిస్సన్తి, తేసం తం భవిస్సతి దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ.

‘‘ఇమే ఖ్వాహం, భన్తే, ద్వే అత్థవసే సమ్పస్సమానో దీఘరత్తం ఆరఞ్ఞికో చేవ ఆరఞ్ఞికత్తస్స చ వణ్ణవాదీ, పిణ్డపాతికో చేవ…పే… పంసుకూలికో చేవ… తేచీవరికో చేవ… అప్పిచ్ఛో చేవ… సన్తుట్ఠో చేవ… పవివిత్తో చేవ… అసంసట్ఠో చేవ… ఆరద్ధవీరియో చేవ వీరియారమ్భస్స చ వణ్ణవాదీ’’తి.

‘‘సాధు సాధు, కస్సప. బహుజనహితాయ కిర త్వం, కస్సప, పటిపన్నో బహుజనసుఖాయ లోకానుకమ్పాయ అత్థాయ హితాయ సుఖాయ దేవమనుస్సానం. తస్మాతిహ త్వం, కస్సప, సాణాని చేవ పంసుకూలాని ధారేహి నిబ్బసనాని, పిణ్డాయ చ చరాహి, అరఞ్ఞే చ విహరాహీ’’తి. పఞ్చమం.