౧౧. చీవరసుత్తం

౧౫౪. ఏకం సమయం ఆయస్మా మహాకస్సపో రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా ఆనన్దో దక్ఖిణగిరిస్మిం చారికం చరతి మహతా భిక్ఖుసఙ్ఘేన సద్ధిం.

తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మతో ఆనన్దస్స తింసమత్తా సద్ధివిహారినో భిక్ఖూ సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తా భవన్తి యేభుయ్యేన కుమారభూతా. అథ ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో దక్ఖిణగిరిస్మిం యథాభిరన్తం చారికం చరిత్వా యేన రాజగహం వేళువనం కలన్దకనివాపో యేనాయస్మా మహాకస్సపో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం మహాకస్సపం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం ఆనన్దం ఆయస్మా మహాకస్సపో ఏతదవోచ – ‘‘కతి ను ఖో, ఆవుసో ఆనన్ద, అత్థవసే పటిచ్చ భగవతా కులేసు తికభోజనం పఞ్ఞత్త’’న్తి?

‘‘తయో ఖో, భన్తే కస్సప, అత్థవసే పటిచ్చ భగవతా కులేసు తికభోజనం పఞ్ఞత్తం – దుమ్మఙ్కూనం పుగ్గలానం నిగ్గహాయ పేసలానం భిక్ఖూనం ఫాసువిహారాయ, మా పాపిచ్ఛా పక్ఖం నిస్సాయ సఙ్ఘం భిన్దేయ్యుం [వినయపిటకే చూళవగ్గే సంఘభేదకక్ఖన్ధకే వజిరబుద్ధియం అఞ్ఞథా సమ్బన్ధో దస్సితో], కులానుద్దయతాయ చ. ఇమే ఖో, భన్తే కస్సప, తయో అత్థవసే పటిచ్చ భగవతా కులేసు తికభోజనం పఞ్ఞత్త’’న్తి.

‘‘అథ కిఞ్చరహి త్వం, ఆవుసో ఆనన్ద, ఇమేహి నవేహి భిక్ఖూహి ఇన్ద్రియేసు అగుత్తద్వారేహి భోజనే అమత్తఞ్ఞూహి జాగరియం అననుయుత్తేహి సద్ధిం చారికం చరసి? సస్సఘాతం మఞ్ఞే చరసి, కులూపఘాతం మఞ్ఞే చరసి. ఓలుజ్జతి [ఉల్లుజ్జతి (సీ. అట్ఠకథాసు చ)] ఖో తే, ఆవుసో ఆనన్ద, పరిసా; పలుజ్జన్తి ఖో తే, ఆవుసో, నవప్పాయా. న వాయం కుమారకో మత్తమఞ్ఞాసీ’’తి.

‘‘అపి మే, భన్తే కస్సప, సిరస్మిం పలితాని జాతాని. అథ చ పన మయం అజ్జాపి ఆయస్మతో మహాకస్సపస్స కుమారకవాదా న ముచ్చామా’’తి. ‘‘తథా హి పన త్వం, ఆవుసో ఆనన్ద, ఇమేహి నవేహి భిక్ఖూహి ఇన్ద్రియేసు అగుత్తద్వారేహి భోజనే అమత్తఞ్ఞూహి జాగరియం అననుయుత్తేహి సద్ధిం చారికం చరసి, సస్సఘాతం మఞ్ఞే చరసి, కులూపఘాతం మఞ్ఞే చరసి. ఓలుజ్జతి ఖో తే, ఆవుసో ఆనన్ద, పరిసా; పలుజ్జన్తి ఖో తే, ఆవుసో, నవప్పాయా. [పలుజ్జతి ఖో తే ఆవుసో ఆనన్ద పరిసా (క. సీ.)] న వాయం కుమారకో మత్తమఞ్ఞాసీ’’తి.

అస్సోసి ఖో థుల్లనన్దా భిక్ఖునీ – ‘‘అయ్యేన కిర మహాకస్సపేన అయ్యో ఆనన్దో వేదేహముని కుమారకవాదేన అపసాదితో’’తి.

అథ ఖో థుల్లనన్దా భిక్ఖునీ అనత్తమనా అనత్తమనవాచం నిచ్ఛారేసి – ‘‘కిం పన అయ్యో మహాకస్సపో అఞ్ఞతిత్థియపుబ్బో సమానో అయ్యం ఆనన్దం వేదేహమునిం కుమారకవాదేన అపసాదేతబ్బం మఞ్ఞతీ’’తి! అస్సోసి ఖో ఆయస్మా మహాకస్సపో థుల్లనన్దాయ భిక్ఖునియా ఇమం వాచం భాసమానాయ.

అథ ఖో ఆయస్మా మహాకస్సపో ఆయస్మన్తం ఆనన్దం ఏతదవోచ – ‘‘తగ్ఘావుసో ఆనన్ద, థుల్లనన్దాయ భిక్ఖునియా సహసా అప్పటిసఙ్ఖా వాచా భాసితా. యత్వాహం, ఆవుసో, కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితో, నాభిజానామి అఞ్ఞం సత్థారం ఉద్దిసితా [ఉద్దిసితుం (సీ. పీ. క.)], అఞ్ఞత్ర తేన భగవతా అరహతా సమ్మాసమ్బుద్ధేన. పుబ్బే మే, ఆవుసో, అగారికభూతస్స సతో ఏతదహోసి – ‘సమ్బాధో ఘరావాసో రజాపథో [రజోపథో (సీ.)], అబ్భోకాసో పబ్బజ్జా. నయిదం సుకరం అగారం అజ్ఝావసతా ఏకన్తపరిపుణ్ణం ఏకన్తపరిసుద్ధం సఙ్ఖలిఖితం బ్రహ్మచరియం చరితుం. యంనూనాహం కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజేయ్య’న్తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, అపరేన సమయేన పటపిలోతికానం సఙ్ఘాటిం కారేత్వా [కరిత్వా (సీ. స్యా. కం. పీ.)] యే లోకే అరహన్తో తే ఉద్దిస్స కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజిం.

సో ఏవం పబ్బజితో సమానో అద్ధానమగ్గప్పటిపన్నో అద్దసం భగవన్తం అన్తరా చ రాజగహం అన్తరా చ నాళన్దం బహుపుత్తే చేతియే నిసిన్నం. దిస్వాన మే ఏతదహోసి – ‘సత్థారఞ్చ వతాహం పస్సేయ్యం, భగవన్తమేవ పస్సేయ్యం; సుగతఞ్చ వతాహం పస్సేయ్యం, భగవన్తమేవ పస్సేయ్యం; సమ్మాసమ్బుద్ధఞ్చ వతాహం పస్సేయ్యం; భగవన్తమేవ పస్సేయ్య’న్తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, తత్థేవ భగవతో పాదేసు సిరసా నిపతిత్వా భగవన్తం ఏతదవోచం – ‘సత్థా మే, భన్తే, భగవా, సావకోహమస్మి; సత్థా మే, భన్తే, భగవా, సావకోహమస్మీ’తి. ఏవం వుత్తే మం, ఆవుసో, భగవా ఏతదవోచ – ‘యో ఖో, కస్సప, ఏవం సబ్బచేతసా సమన్నాగతం సావకం అజానఞ్ఞేవ వదేయ్య జానామీతి, అపస్సఞ్ఞేవ వదేయ్య పస్సామీతి, ముద్ధాపి తస్స విపతేయ్య. అహం ఖో పన, కస్సప, జానఞ్ఞేవ వదామి జానామీతి, పస్సఞ్ఞేవ వదామి పస్సామీ’తి.

తస్మాతిహ తే, కస్సప, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘తిబ్బం మే హిరోత్తప్పం పచ్చుపట్ఠితం భవిస్సతి థేరేసు నవేసు మజ్ఝిమేసూ’తి. ఏవఞ్హి తే, కస్సప, సిక్ఖితబ్బం.

తస్మాతిహ తే, కస్సప, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘యం కిఞ్చి ధమ్మం సుణిస్సామి కుసలూపసంహితం సబ్బం తం అట్ఠిం కత్వా మనసి కరిత్వా సబ్బచేతసా సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతో ధమ్మం సుణిస్సామీ’తి. ఏవఞ్హి తే, కస్సప, సిక్ఖితబ్బం.

తస్మాతిహ తే, కస్సప, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘సాతసహగతా చ మే కాయగతాసతి న విజహిస్సతీ’తి. ఏవఞ్హి తే, కస్సప, సిక్ఖితబ్బన్తి.

‘‘అథ ఖో మం, ఆవుసో, భగవా ఇమినా ఓవాదేన ఓవదిత్వా ఉట్ఠాయాసనా పక్కామి. సత్తాహమేవ ఖ్వాహం, ఆవుసో, సరణో [సాణో (సీ.)] రట్ఠపిణ్డం భుఞ్జిం’’. అట్ఠమియా అఞ్ఞా ఉదపాది.

‘‘అథ ఖో, ఆవుసో, భగవా మగ్గా ఓక్కమ్మ యేన అఞ్ఞతరం రుక్ఖమూలం తేనుపసఙ్కమి. అథ ఖ్వాహం, ఆవుసో, పటపిలోతికానం సఙ్ఘాటిం చతుగ్గుణం పఞ్ఞపేత్వా భగవన్తం ఏతదవోచం – ‘ఇధ, భన్తే, భగవా నిసీదతు, యం మమస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయా’తి. నిసీది ఖో, ఆవుసో, భగవా పఞ్ఞత్తే ఆసనే. నిసజ్జ ఖో మం, ఆవుసో, భగవా ఏతదవోచ – ‘ముదుకా ఖో త్యాయం, కస్సప, పటపిలోతికానం సఙ్ఘాటీ’తి. ‘పటిగ్గణ్హాతు మే, భన్తే, భగవా పటపిలోతికానం సఙ్ఘాటిం అనుకమ్పం ఉపాదాయా’తి. ‘ధారేస్ససి పన మే త్వం, కస్సప, సాణాని పంసుకూలాని నిబ్బసనానీ’తి. ‘ధారేస్సామహం, భన్తే, భగవతో సాణాని పంసుకూలాని నిబ్బసనానీ’తి. ‘‘సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, పటపిలోతికానం సఙ్ఘాటిం భగవతో పాదాసిం. అహం పన భగవతో సాణాని పంసుకూలాని నిబ్బసనాని పటిపజ్జిం’’.

‘‘యఞ్హి తం, ఆవుసో, సమ్మా వదమానో వదేయ్య – ‘భగవతో పుత్తో ఓరసో ముఖతో జాతో ధమ్మజో ధమ్మనిమ్మితో ధమ్మదాయాదో, పటిగ్గహితాని [పటిగ్గహేతా (సీ.)] సాణాని పంసుకూలాని నిబ్బసనానీ’తి, మమం తం సమ్మా వదమానో వదేయ్య – ‘భగవతో పుత్తో ఓరసో ముఖతో జాతో ధమ్మజో ధమ్మనిమ్మితో ధమ్మదాయాదో, పటిగ్గహితాని సాణాని పంసుకూలాని నిబ్బసనానీ’’’తి.

‘‘అహం ఖో, ఆవుసో, యావదేవ ఆకఙ్ఖామి వివిచ్చేవ కామేహి వివిచ్చ అకుసలేహి ధమ్మేహి సవితక్కం సవిచారం వివేకజం పీతిసుఖం పఠమం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరామి. అహం ఖో, ఆవుసో, యావదే ఆకఙ్ఖామి…పే… (నవన్నం అనుపుబ్బవిహారసమాపత్తినం పఞ్చన్నఞ్చ అభిఞ్ఞానం ఏవం విత్థారో వేదితబ్బో).

‘‘అహం ఖో, ఆవుసో, ఆసవానం ఖయా అనాసవం చేతోవిముత్తిం పఞ్ఞావిముత్తిం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరామి; సత్తరతనం వా, ఆవుసో, నాగం అడ్ఢట్ఠమరతనం వా తాలపత్తికాయ ఛాదేతబ్బం మఞ్ఞేయ్య, యో మే ఛ అభిఞ్ఞా ఛాదేతబ్బం మఞ్ఞేయ్యా’’తి.

చవిత్థ చ పన థుల్లనన్దా భిక్ఖునీ బ్రహ్మచరియమ్హాతి. ఏకాదసమం.